افزايش عمر موش‌ها با تزريق سلولهاي بنيادي


جام جم آنلاين: پژوهشگران آمریکایی نشان دادند که تزریق سلولهای بنیادی به موشها همانند یک اکسیر حیات می تواند عمر این مدلهای آزمایشگاهی را حداکثر سه برابر کند.

محققان كالج پزشکی پیتسبورگ به خون گروهی از موشهای متاثر از یک بیماری که آنها را دچار پیری زودرس می کرد سلولهای بنیادی تزریق و در آنها علایم واضحی از سرزندگی و بهبود پارامترهای حیات را مشاهده کردند.

این سلولهای بنیادی، سلولهای پیشرویی بودند که از ماهیچه موشهای سالم جوان به دست آمده بودند.

در این تحقیقات، موشهایی که تزریق سلولهای بنیادی - پیشرو را دریافت کردند به جای اینکه همانند گروه کنترل بمیرند یک بهبودی واضح را در سلامت خود نشان دادند و دو یا سه برابر بیشتر از پیش بینی ها عمر کردند.

مطالعات پیشین نشان می داد در افراد مسن، پیری اغلب به سبب عملکرد بد سلولهای بنیادی برای مثال در کپی کردن اشتباه DNA و خطا در تمایز است. این خطاهای عملکردی در فرایند پیری اثراتی منفی برجای می گذارند.

این دانشمندان که نتایج یافته های خود را در شماره سوم ژانویه مجله نیچر ارتباطات منتشر کرده اند در این خصوص توضیح دادند: "آزمایشات ما نشان داد موشهایی که پروجریا (پیری کودکی) دارند پس از تزریق سلولهای بنیادی گرفته شده از موشهای جوان و سالم سلامت بیشتری به دست آوردند و عمر طولانی تری کردند. این بدان معنی است که عملکرد بد سلولهای بنیادی یکی از دلایل تغییراتی است که با شروع پیری می بینیم."

این محققان افزودند: "ما می خواستیم ببینیم که آیا می توان این حیوانات را که به سرعت پیر می شوند نجات داد. به همین علت سلولهای بنیادی/ پیشرو را از موشهای جوان و سالم به موشهای 17 روزه مبتلا به پروجریا تزریق کردیم. در کل، موشهای متاثر از این بیماری بین 21 تا 28 روز زندگی می کنند اما حیواناتی که با این روش تحت درمان قرار گرفتند بیشتر زنده ماندند و طول عمر آنها حتی به بیش از 66 روز رسید و زندگی خود را در شرایط سلامت بسیار بهتری ادامه دادند."(مهر)


نویسنده :P. Jabbarzadeh|سرطان و سلول های بنیادی | ارسال نظر: 0 | ارسال به یک دوست  نسخه مناسب برای چاپ

موفقيت دانشمندان در توليد آزمايشگاهي اسپرم موش





تيمي از محققان موفق به دستيابي به پيشرفت بزرگي شده‌اند كه مي‌تواند در آينده نزديك منجر به پرورش اسپرم انساني در آزمايشگاه شود.

به گزارش پایگاه زیست شناسی ایران به نقل از سرويس فناوري خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)،‌ محققان توانسته‌اند با استفاده از چند سلول در آزمايشگاه به پرورش اسپرم موش بپردازند كه مي‌تواند راه اميدي براي مردان نابارور باشد.

اين آزمايش كه براي اولين بار در جهان انجام شده، با استفاده از سلولهاي زايا انجام شده كه مسؤوليت توليد اسپرم را در اندام تناسلي بر عهده دارند.

اين دانشمندان، سلولهاي زايا را درون ماده‌اي موسوم به ژل آگار قرار داده و محيط مشابه درون اندام را براي توليد اسپرم بازسازي كردند.

نتايج اين تحقيق كه به عقيده برخي دانشمندان مي‌تواند درمان ناباروري را با انقلابي روبرو كند، در مجله نيچر منتشر شده است.

اكنون محققان قصد دارند آزمايش‌هاي مربوطه را بر روي انسان آغاز كنند تا بتوانند اسپرم انساني را در خارج از بدن توليد كنند.


نویسنده :P. Jabbarzadeh|بیوتکنولوژی و نانوتکنولوژی | ارسال نظر: 0 | ارسال به یک دوست  نسخه مناسب برای چاپ

دانشمندان موفق به کشف ژن عامل بيماري كشنده «آريتمي» قلب شدند





پژوهشي جديد بر روي موش‌ها نشان داد که عملکرد تغييريافته ژني به نام «TBX3» در توسعه سيستم هدايت قلبي، اختلال به وجود مي‌آورد و باعث بيماري وخيم قلبي به نام «آريتمي» مي‌شود که سرعت يا ريتم قلب را تند، کند و يا بي‌قاعده مي‌کند.

به گزارش پایگاه زیست شناسی ایران و به نقل از سرويس علمي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) منطقه اصفهان، نتايج تحقيق پژوهشگران دانشگاه آمستردام، نيويورک و واشنگتن به سرپرستي دانشگاه «يوتا»، حاکي از آن است که اختلال عملکرد ژن «TBX3» عامل اصلي «آريتمي» است و اين ژن براي توسعه سيستم هدايت قلبي ضروري بوده و باعث عملکرد صحيح اين سيستم مي‌شود.

پژوهشگران طي اين آزمايش دريافتند که کوچکترين تغيير در ساختار ژن «TBX3»، باعث تغيير در ميزان پروتيين «TBX3» خون موش‌ها مي‌شود که اين امر مي‌تواند باعث اختلال در سيگنال‌هاي الکتريکي قلب شود و در نتيجه موش‌ها در دوران جنيني يا در بزرگسالي دچار «آريتمي» کشنده شوند. نکته ديگر در اين آزمايش اين بود که به محض اين‌که ميزان «تي بي» در جنين موش‌ها افزايش مي‌يافت، جنين‌ها به هنگام تولد زنده مي‌ماندند، اما در بزرگسالي دچار «آريتمي» مي‌شدند، يا بر اثر مرگ ناگهاني مي‌مردند.

سيستم هدايت قلبي، سرعت و ريتم ضربان قلب را کنترل مي‌کند که شامل گروهي از سلول‌هاي مخصوص در ديواره قلب است که با فرستادن سيگنال‌هاي الکتريکي از گره سينوسي واقع در دهليز راست به بطن‌ها در قسمت پايين قلب، کار کنترل ضربان قلب را بر عهده دارد.

«آريتمي» تنها مشکلي نيست که به ژن جهش يافته «تي بي» مرتبط است، بلکه اين جهش ژني مسبب بيماري‌هايي از جمله ناهنجاري‌هاي اندام در افراد مبتلا به «سندرم اولنار پستاني»، ناهنجاري‌هاي بدو تولد که شامل ناهنجاري استخوان‌هاي دست و ساعد است و همچنين باعث توسعه نيافتن غدد پستاني و عرق خواهد شد.

به گفته محققان، اين کشف که در مجله «Proceedings of the National Academy of Sciences» منتشر شده است، تاثيرات شاياني در احياي عملکرد بافت قلبي خواهد داشت.

سخنان تکمیلی پایگاه زیست شناسی ایران: پروتئین TBX3 یک فاکتور نسخه برداری در انسان است: T-Box 3 Transcription Factor
این پروتئین از گروه فاکتورهای دارای دامین مشابه T هستند که به DNA متصل می شوند. این پروتئین ها در بیان ژن های تکوینی که مراحل نمو را کنترل می کنند نقش دارند. پیرایش متناوب در این ژن، ایجاد سه ایزوفرم مختلف از پروتئین را می کنند. جهش در این ژن بد شکلی ظاهری را در افراد مبتلا به همراه دارد.


نویسنده :P. Jabbarzadeh|بیماری های ژنتیکی و ژن درمانی | ارسال نظر: 0 | ارسال به یک دوست  نسخه مناسب برای چاپ

استفاده از پروتئین حلزون دریایی در درمان سرطان





همولنف موجود در بدن گونه ای از حلزونهای دریایی حاوی پروتئینی است که می توان از آن در ساخت واکسن برای درمان سرطان استفاده کرد.

به گزارش خبرگزاری پایگاه زیست شناسی ایران و به نقل از خبرگزاری مهر، پروتئین هموسیاتین این حلزون دریایی که به "لیمپت قفلی" شهرت دارد، اکسیژن را در خون لیمپت حمل می کند. این پروتئین با نام اختصاری KLH پروتئینی بسیار بزرگ، تقریبا به اندازه یک ویروس بوده و حاوی انواع مختلف اپیتوپها است، بخشی از آنتی ژنهایی که توسط سیستم ایمنی بدن شناخته می شوند. اپی توپها سیستم ایمنی بدن را وادار می کند تا پادتن تولید کند.

زمانی که پزشکان KLH را وارد جریان خون انسان می کنند واکنش شدید ایمنی را دریافت می کنند و از این رو در صورتی که عوامل نوع خاصی از سرطان به این پروتئین وصل شده باشد، سیستم ایمنی بدن برای نابود کردن آنها برانگیخته خواهد شد.

این پروتئین بر خلاف برخی از جایگزینهای ترکیبی غیر سمی هستند و پزشکان از این پروتئین برای ساخت واکسنهایی استفاده می کنند که برای شکستن پایداری بیماری سرطان به کار گرفته می شوند. به گفته محققان بدن انسان سلولهای سرطانی را تحمل می کند زیرا باور دارد این سلولها بخشی از خود بدن هستند اما شکسته شدن این تحمل می تواند درمان بیماری را ساده تر سازد.

بر اساس گزارش پاپ ساینس، در حال حاضر بیش از هزاران نوع واکسن حاوی KLH، دارویی که برای درمان اعتیاد نیز کاربرد خواهد داشت، در حال سپری کردن دوره های آزمایشی خود هستند و در عین حال استفاده از این دارو برای درمان سرطان مثانه در اروپا و آسیا مجاز اعلام شده است.

سخنان تکمیلی پایگاه زیست شناسی ایران: پروتئین Keyhole limpet hemocyanin یا KLH یک پروتئین عظیم الجثه است که از نوع متالوپروتئین ها است و حامل اکسیژن در نرم تن دریایی محسوب می شود.این ترکیب در همولنف موجود در حلزون دریایی با نام علمی Megathura crenulata یافت می شود و این حلزون بومی سواحل کالیفرنیا است.

پروتئین KLH شدیدا گلیکوزیله است و دارای وزن مولکولی حدود 400000 دالتون بوده که بصورت مجمتع با یکدیگر تا 13 میلیون دالتون نیز می رسند. هر Domain در پروتئین دارای دو اتم مس است.

این پروتئین از آنجاییکه شدیدا سیستم ایمنی انسان را فعال می کند، بعنوان پروتئین حامل آنتی بادی در فرایندهای درمانی مورد استفاده قرار می گیرد.


نویسنده :P. Jabbarzadeh|سرطان و سلول های بنیادی | ارسال نظر: 0 | ارسال به یک دوست  نسخه مناسب برای چاپ

کارگاه الکتروفورز ژل دوبعدی پروتئین ها و وسترن بلات




زمان: 29 بهمن لغایت 1 اسفند 1390
مکان: پژوهشگاه رویان


دبیر علمی: دكتر قاسم حسيني سالكده
دبیر اجرایی: علي فتحي

گروه هدف: دارندگان مدارک کارشناسی و بالاتر در رشته های مرتبط
سر فصلها:



[ ادامه مطلب ... ]


نویسنده :P. Jabbarzadeh|همایش ها و کنگره ها | ارسال نظر: 0 | ارسال به یک دوست  نسخه مناسب برای چاپ

آیا منشا شما از مریخ است؟




گروهی از دانشمندان سیاره شناس معتقدند که منشا ما از موجوداتی است که از فضا آمده اند. به گزارش خبرگزاری پایگاه زیست شناسی ایران و به نقل از پایگاه اینترنتی دانشگاه تکنولوژی ماساچوست (MIT)،اگر این امر صحیح باشد، دستگاهی توسط محققین MIT و هاروارد بطور مشترک ساخته می شود که می تواند منشا موجودات زمینی را ثابت کند.


[ ادامه مطلب ... ]


نویسنده :P. Jabbarzadeh|بیولوژی کیهانی | ارسال نظر: 0 | ارسال به یک دوست  نسخه مناسب برای چاپ

روش جدید پیشگیری از جهش در ویروس آنفلوآنزا




به گزارش خبرگزاری پایگاه زیست شناسی ایران و به نقل از پایگاه اینترنتی دانشگاه تکنولوژی ماساچوست (MIT)، دانشمندان این دانشگاه روشی از تهیه واکسن را یافته اند که مانع جهش پذیری ژنوم ویروس آنفلوآنزا می شود. با توجه به اینکه ژنوم ویروس آنفلوآنزا از نوع RNA بوده و ژنوم های RNA نسبت به ژنوم های DNA جهش پذیری بیشتری دارند، ویروس آنفلوآنزا بسیار متغیر است که این امر مشکلات بسیاری را برای درمان آن ایجاد می کند. سازمان بهداشت جهانی (WHO) بطور سالیانه آخرین نسخه ژنوم ویروس آنفلوآنزا را به دنیا معرفی می کند تا واکسن جدیدی برای آن ساخته شود.

تیم تحقیقاتی به سرپرستی پروفسور Ram Sasisekharan توالی اسیدهای آمینه پروتئین هماگلوتنین را بررسی کردند و دریافتند که کدام اسیدهای آمینه بیشترین جهش را پیدا می کنند. نتیجه این تحقیق که در نشریه Nature به چاپ رسیده است در ساخت واکسن علیه ویروس آنفلوانزا به دانشمندان کمک می کند.

واکسن جدید منطقه آنتی ژنی پروتئین هماگلوتنین را هدف قرار می دهد و این امر سبب می شود ویروس به آهستگی به سویه های جدید تبدیل شود.

بعضی از سویه های جدید بسیار محکم به گیرنده های سطح سلول متصل می شوند که این امر درجه عفونت زایی آنها را بیشتر می کند. دانشمندان متوجه شده اند که جایگاه متصل شونده به رسپتور مربوط به این پروتئین که به گیرنده ها متصل می شود دور تر از اسید های آمینه هایی قرار دارد که جهش می یابد. ارتباط بین جهش و اتصال پروتئین برای آنها گیج کننده بود تا اینکه پروفسور Ram Sasisekharan و همراهانش با آنالیز ساختار اسید های آمینه پروتئین این راز را پاسخ دادند.

آنها با استفاده از تکنیکی موسوم به آنالیز شبکه ای (Network Analysis) اثر اسید های آمینه مختلف را بر یکدیگر بررسی کردند و متوجه شدند که هر چه اسیدهای آمینه دور (مستقر در جایگاه جهش پذیر) در اثر بارهای الکتریکی خود با اسیدهای آمینه نزدیک (مستقر در جایگاه متصل شونده به گیرنده) بر همکنش قوی تری داشته باشند، جهش در اسیدهای آمینه دور بر میل ترکیبی جایگاه آنتی زنی و گیرنده تاثیر دارد.

آنها در مطالعات قبلی خود دریافته بودند که هر چه افراد بیشتر واکسینه می شوند، میزان جهش در ویروس کاهش می یابد. جهش پذیری ویروس که منجر به تغییر خاصیت انتی ژنی آن می شود را "دریفت آنتی ژنی" (Antigenic Drift) می گویند. نظم در واکسیناسیون، دریفت آنتی ژنی را کاهش می دهد.

نحوه اثر اسیدهای آمینه دور به طراحان واکسن، این ایده را می دهد که تغییر در کدام اسید آمینه بیشترین تاثیر را در عفونت زایی ویروس دارد.



نویسنده :P. Jabbarzadeh|طب و علوم دارویی | ارسال نظر: 0 | ارسال به یک دوست  نسخه مناسب برای چاپ

تاثير ويرانگر بيماري «ام.اس.» بر تالاموس مغز




پژوهشگران پرتونگاري دانشکده پزشکي دانشگاه تگزاس در هوستون مستنداتي يافته‌اند که نشان مي‌دهد بيماري «ام.اس.» علاوه بر صدمات ناتوان كننده قابل مشاهده، بر ناحيه‌اي از مغز که کار کنترل‌ شناختي و حسي و عملکردهاي حرکتي را بر عهده دارد نيز تاثير ويرانگر مي‌گذارد.

به گزارش سرويس پژوهشي ايسنا، نتايج اين مطالعه كه در آن تالاموس مغز به عنوان محک انتخاب شده، در قالب مقاله‌اي در مجله علمي «نوروساينس» منتشر شده است.

به گفته دكتر «حسن»، از پژوهشگران دانشگاه تگزاس و نويسنده اصلي اين مقاله، تالاموس يک ناحيه مرکزي است که با بقيه بخش‌هاي مغز مرتبط است و همانند يک «اداره پست» عمل مي‌كند. تالاموس همچنين ناحيه‌اي است که کمترين ميزان صدمه ناشي از زخم‌هاي بيماري را نشان مي‌دهد، اما مي‌توانيم کاهش حجم آن را مشاهده کنيم، بنا بر اين به نظر مي‌آيد که ديگر صدمه‌هاي مغزي مرتبط با بيماري نيز در حال رخ دادن است.

پژوهشگران مي‌دانند که با سالمندي معمول حجم تالاموس کاهش مي‌يابد و اين روند پس از 70 سالگي شتاب مي‌گيرد. هدف تيم پژوهشگران چند رشته‌اي دانشگاه تگزاس اين بود که ببينند آيا اين کاهش حجم در بيماران «ام.اس.» بزرگتر است يا خير، چه در اين صورت مي‌تواند کاستي‌هاي مرتبط با زوال عقل (دمانس) را که به همراه بيماري مي‌آيد، توضيح دهد.


نویسنده :P. Jabbarzadeh|طب و علوم دارویی | ارسال نظر: 0 | ارسال به یک دوست  نسخه مناسب برای چاپ


زمان بازسازي صفحه :0.4998 ثانيه, 0.1108 براي هر جستجو .