كشف سلول‌هاي بنيادي در شير مادر


اين نوع از سلول‌ها مي‌توانند به سلول بافت‌هايي چون استخوان، مفصل، لوزالمعده، كبد و حتي سلول‌هاي عصبي تبديل شوند. نكته‌اي كه باعث خشنودي دانشمندان شده است اين كه اين سلول‌ها به تعداد زيادي در شير مادر يافت مي‌شوند و در كل حدود 2 درصد سلول‌هاي شير مادر را تشكيل مي‌دهند. البته برخي از دانشمندان وجود چنين سلول‌هايي را مورد ترديد قرار داده‌اند.

محققان اين طرح معتقدند بهترين آزمايش براي آزمودن اين سلول‌ها اين است كه آنها را به موش‌هاي آزمايشگاهي تزريق كنند و در صورتي كه اين سلول‌ها موجب ظاهر شدن تومور در آنها شد، مي‌توان نتيجه گرفت اين سلول‌ها ظرفيت تبديل به انواع ديگر بافت‌ها را دارند.

سلول‌هاي بنيادي شبه‌جنيني قبلا در مايعي كه جنين را فرا مي‌گيرد و بندناف پيدا شده‌اند اما اين اولين بار است كه اين سلول‌ها در بزرگسالان ديده مي‌شود.

البته ساير انواع سلول‌هاي بنيادي كه مي‌توانند به سلول‌هاي خون، استخوان، چربي و غضروف تبديل شوند در بزرگسالان وجود دارند. اما اين تعداد در مقابل قابليت سلول‌هاي موجود در شير مادر در تبديل به انواع زيادي از سلول‌ها بسيار ناچيز است.

حتي اگر در آزمايش‌هاي بعدي معلوم شود اين سلول‌ها از نوع شبه‌جنيني نيستند، باز هم مي‌توان از آنها براي بازسازي بافتي استفاده كرد. به عنوان مثال مي‌توان اين سلول‌ها را ذخيره كرد و اگر مادر در آينده دچار بيماري، مثلا ديابت شود از اين سلو‌ل‌ها به عنوان جايگزين سلول‌هاي لوزالمعده‌اش استفاده كرد.

در اين ميان اين كشف ما را با سوال مهمي روبه‌رو مي‌كند: نقش اين سلول‌‌‌ها در نوزاد شيرخوار چيست؟

مطمئنا وجود تعداد زيادي از اين سلول‌ها در شير مادر نمي‌تواند براي نوزاد بي‌دليل باشد. ممكن است اين سلول‌ها نقش بازسازي‌كننده داشته باشند. هم‌اكنون دانشمندان در تلاشند تا اين سلول‌ها را در بدن نوزاد دنبال كنند و از نقش آنها آگاهي يابند.

دكتر امير شيرواني



نویسنده :P. Jabbarzadeh|سرطان و سلول های بنیادی | ارسال نظر: 0 | ارسال به یک دوست  نسخه مناسب برای چاپ

كشف ژن عامل بيماري سرطان ريه


جام جم آنلاين: گروهی از محققان سنگاپوری از کشف ژنی خبر دادند که عامل سرطان ریه است.

شمار کمی از سلول ها که تحت نام سلول های بنیادی سرطان، یا سلول های تومورساز شناخته می شوند، غده های سرطانی را ایجاد و یا به توسعه آنها کمک می کنند.



بر اساس این گزارش، گروهی از محققان سنگاپوری توانستند به عاملی به نام «CD166» دست بیابند که سلول های «تی آی سی» را آشکار می سازد.

دکتر بینگ لیم، معاون ريیس بخش بیولوژی بنیاخته های (سلول های بنیادی) سرطانی در موسسه ژنوم سنگاپور به همراه دکتر الین لیم، سرطان شناس بیمارستان «تان توک سنگ» و عضو مرکز ملی مطالعات سرطان سنگاپور در تحقیقات خود به بررسی عمیق تر ژنوم سلول های بنیادی سرطانی (بنیاخته های سرطانی) پرداخته و ژن هایی را کشف کردند که به رشد این بنیاخته ها کمک می کند.

بر این اساس ، در موارد غیر عادی ، سطح یکی از آنزیم های مرتبط با سوخت و ساز بدن به نام «گلیساین دیکربوکسیلیز» به طور محسوس افزایش می یابد. افزایش این آنزیم به تغییر رفتار سلول ها منجر شده و نهایتا آنها را سرطانی می کند.

در شرایط عادی، آنزیم «گلیساین دیکربوکسیلیز» به مقدار کمی در سلول ها وجود دارد.

نتایج این تحقیق که در نخستین شماره از مجله اینترنتی «Cell» منتشر خواهد شد، پیشرفتی چشمگیر در زمینه مبارزه با سرطان به شمار رفته و به ساخت داروهایی برای مقابله با این بیماری کمک می کند.(واحد مرکزی خبر )


نویسنده :P. Jabbarzadeh|سرطان و سلول های بنیادی | ارسال نظر: 0 | ارسال به یک دوست  نسخه مناسب برای چاپ

كشف سلول‌هاي بنيادي در چشم


مجریان این بررسی از موسسه سلول های بنیادی عصبی در بنیاد تحقیقات احیایی در نیویورك می گویند: این یافته ها قابلیت كمك به درمان بیماری های چشمی مانند تحلیل «ماكولا» را دارد و می تواند بیماری های عجیبی را كه درآنها بافت های غیرچشمی در چشم رشد می كند، توضیح دهد.



پژوهشگران امیدوارند در آینده دریابند چگونه این سلول های بنیادی را درون چشم روشن و فعال كنند. این امر به چشم بیمار امكان می دهد تا خود را درمان و ترمیم كند.

این سلول های بنیادی در لایه خاصی از سلول های چشم موسوم به «اپیتلیوم رنگدانه شبكیه» یافت شد كه در زیر شبكیه كه در واقع منطقه حساس به نور در چشم است پنهانند.

«اپیتلیوم رنگدانه شبكیه» (RPE) شبكیه را زنده و فعال نگه می دارد اما در بیماری هایی مانند تحلیل «ماكولا» از كار می افتد و شبكیه می میرد.

پژوهشگران می گویند: سلول های بنیادی در این منطقه منبع با ارزشی از سلول های سیستم عصبی مركزی هستند و می توانند به انواع سلول های مختلف متمایز شوند.

آنها سلول های «RPE» را از چشم اهدا كننده گرفته و در آزمایشگاه رشد دادند.با وجود آنكه این سلول ها در انسان بالغ رشد نمی یابند در محیط آزمایشگاه رشد می كنند.


[ ادامه مطلب ... ]


نویسنده :P. Jabbarzadeh|سرطان و سلول های بنیادی | ارسال نظر: 0 | ارسال به یک دوست  نسخه مناسب برای چاپ

غلبه چاي سبز بر سرطان


جام جم آنلاين: آنتي‌اكسيدان‌ها انواع خاصي از ويتامين‌ها، مواد معدني و آنزيم‌ها هستند كه بدن را در برابر بيماري‌ها و مشكلاتي از قبيل سرطان، بيماري‌هاي قلبي ـ عروقي، آرتروز و آب‌مرواريد محافظت مي‌كند.

اين مواد، سرعت اكسيداسيون چربي‌ها را كاهش مي‌دهند، آن را مهار مي‌كنند يا به تاخير مي‌اندازند ولي كيفيت يك محصول اكسيد شده را بهبود نمي‌بخشند.

آنتي‌اكسيدان‌ها، مواد ارزشمندي هستند كه در مقابل راديكال‌هاي آزاد ـ كه براي سلامتي مضر هستند ـ از بدن محافظت مي‌كنند.

اين مواد، راديكال‌هاي آزاد را قبل از اين‌كه بتوانند سلول‌هاي سالم را مورد حمله قرار دهند و موجب صدمات شوند، خنثي مي‌كنند. اين در حالي است كه بيشتر از 50 بيماري وجود دارد كه راديكال‌هاي آزاد در آنها نقش دارند.

همه سلول‌هاي بدن حاوي اتمي با هسته بار مثبت و الكترون‌هاي با بار منفي به دور آن هستند.



وقتي كه بدن در معرض آلودگي هوا، دود سيگار، مواد شيميايي، آفت‌كش‌ها، الكل، داروها، دودهاي سمي، غذاهاي سرخ شده، چربي‌هاي غيراشباع و... قرار مي‌گيرد، الكترون‌ها مي‌توانند از مدار خود خارج شوند.

در اين حالت، اتمي كه الكترون از دست داده است، ناپايدار مي‌شود و سعي مي‌كند تا از اتم‌هاي نزديك به خود الكترون بگيرد تا جايگزين الكترون ازدست رفته كند و در نتيجه واكنش‌هاي زنجيره‌اي اتفاق مي‌افتند.

راديكال‌هاي آزاد، هريك از اتم‌ها يا مولكول‌هايي هستند كه داراي الكترون جفت‌نشده باشند.

واكنش‌هاي زنجيره‌اي كه توسط الكترون‌هاي جفت نشده انجام مي‌شوند، مي‌توانند راديكال‌هاي آزاد را به جريان خون بفرستند و احتمالا سرطان، بيماري‌هاي قلبي و... را به وجود آورند.

راديكال‌هاي آزاد مي‌توانند در ابتدا به غشاء سلولي سپس به ساختارهاي درون سلولي مانند ميتوكندري و هسته و در انتها به DNA آسيب برسانند و موجب موتاسيون شوند كه همين موضوع مي‌تواند باعث بروز سرطان شود.

غشاء سلولي آسيب‌ديده براحتي به ويروس‌ها اجازه ورود به بدن را مي‌دهد. در جريان خون نيز راديكال‌هاي آزاد به رگ‌هاي خوني آسيب مي‌رسانند.

در نقطه مقابل، آنتي‌اكسيدان‌ها به ترميم آسيب‌هاي وارد شده به بدن توسط اين راديكال‌هاي آزاد به دو روش كمك مي‌كنند.

آنتي‌اكسيدان‌هاي موجود در چاي سبز از مرگ سلولي برنامه‌ريزي ‌شده در سلول ‌هاي سرطاني جلوگيري مي‌كند اما روي سلول ‌هاي عادي تأثيري ندارد و مي‌تواند يك ماده ايده‌آل براي شيمي‌ درماني باشد.


[ ادامه مطلب ... ]


نویسنده :P. Jabbarzadeh|گیاه درمانی | ارسال نظر: 0 | ارسال به یک دوست  نسخه مناسب برای چاپ

با فعال‌سازي ژن اجدادي، مورچه‌هاي ابرسرباز در برابر دشمن به صف مي‌شوند


دانشمندان دانشگاه مك‌گيل كانادا با فعال‌سازي ژن‌هاي قديمي، موفق به خلق مورچه‌هاي ابرسرباز شده‌اند كه از سر و فك بسيار بزرگي برخوردارند.

به گزارش پایگاه زیست شناسی ایران به نقل از سرويس فناوري خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)،‌ دانشمندان بر اين باورند كه اين مورچه‌هاي غول‌پيكر احتمالا يك رجعت ژنتيكي به يكي از اجداد خود در ميليونها سال قبل داشته‌اند.

اين محققان مدعي هستند كه مي‌توانند با افزودن يك هورمون خاص به لاروي مورچه عادي، آن را به يك ابرسرباز تبديل كنند.

مورچه‌هاي ابرسرباز ممكن است بطور طبيعي در حيات وحش وجود داشته باشند؛ اما اين امكان به ندرت پيش مي‌آيد. در بيابانهاي آمريكا و مكزيك، كار اين سربازها، حفاظت از كلوني در برابر حمله مورچه‌هاي ديگر است.

ابرسربازها از سرهاي غول‌پيكر خود براي مسدود كردن دهانه لانه و جلوگيري از ورود و حمله مورچه‌هاي دشمن استفاده مي‌كنند.

دانشمندان طي پژوهشهاي خود كه در مجله ساينس منتشر شده، نشان دادند كه مورچه‌هاي عادي گونه Pheidole morrisi از ابزارهاي ژنتيكي مورد نياز براي تبديل به ابرسرباز برخوردار بوده و تنها به يك فشار هورموني نياز دارند.

به گفته محققان، نتايج اين پژوهش نشان داده كه هدف قرار دادن ابزارهاي توسعه اجدادي مي‌تواند نقش مهمي در تكامل ويژگي‌هاي فيزيكي ايفا كند.


نویسنده :P. Jabbarzadeh|زیست شناسی مولکولی | ارسال نظر: 0 | ارسال به یک دوست  نسخه مناسب برای چاپ

دانشمندان موفق به توليد نخستين ميمون‌هاي تركيبي جهان شدند


دانشمندان دانشگاه علوم و بهداشت اورگان براي اولين بار موفق شده‌اند اولين ميمونهاي كايمراي جهان را به وجود آورند كه كاملا سالم و عادي بوده و از سلولهاي شش ژنوم مجزا تركيب شده‌اند.

به گزارش پایگاه زیست شناسی ایران به نقل از سرويس فناوري خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)،‌ اين دستاورد، اميدها را براي گسترش تحقيقات آينده بر روي حيوانات كايمرا (موجودات تركيبي) كه تاكنون تنها بر روي موشها محدود شده‌ بود، افزايش داده است.

اين پژوهش كه در مجله Cell منتشر شده، از احتمال وجود برخي محدوديت‌ها در كاربرد سلولهاي بنيادي جنيني مهندسي شده خبر داده است.

اين ميمونهاي كايمرا در پي تركيب سلولهاي شش جنين ميمون رزوس و كاشت موفق آنها در يك ميمون مادر بوجود آمده‌اند. راز اين دستاورد، تركيب سلولها از جنين‌هاي در مراحل اوليه بود كه سلوهاي جنيني آنها هنوز در مرحله بنيادي با قابليت تبديل به هرنوع سلول قرار دارند.

روكو و هكس، دو ميمون نر دوقلوي تركيبي اين پژوهش نام خود را از زبان ژاپني و يوناني به معني شش ‌گرفته‌اند، همچنين يك ميمون سوم نيز در اين فرآيند بوجود آمده كه چيمرو نام گرفته است‌.

به گفته دانشمندان، سلول‌ها هيچ گاه در هم متلاقي نشده بلكه در كنار هم به كار پرداخته و بافتها و اندامها را بوجود مي‌آورند.

اين درحاليست كه برخي منتقدان از اين پژوهش انتقاد كرده و دليل آن را تلفات بالاي حيوانات در آزمايشات اين‌چنيني خواندند.




[ ادامه مطلب ... ]


نویسنده :P. Jabbarzadeh|بیوتکنولوژی و نانوتکنولوژی | ارسال نظر: 0 | ارسال به یک دوست  نسخه مناسب برای چاپ

تبديل نور قرمز به آبي با نانوفنجان محققان!


محققان دانشگاه «رايس» در «هوستن» مي‌گويند: موفق به کشف نوع جديدي از مواد شده‌اند که قادر است نور قرمز را به آبي تبديل کند.

به گزارش پایگاه زیست شناسی ایران به نقل از سرويس فناوري خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)،‌ در اين روش، که به «دو برابر کردن فرکانس يا توليد هارمونيک دوم» موسوم است، از نانوساختارهاي پلاسمونيک استفاده شده است که به ‌صورت مصنوعي به شکل «نانوفنجان» سنتز مي‌شوند. «توليد هارمونيک دوم» يکي از مهمترين فرايندهاي نوري غيرخطي است که از دهه 1960 براي توليد منابع نوري جديد مورد استفاده قرار مي‌گيرد.

«توليد هارمونيک دوم» (SHG) يکي از مهمترين فرايندهاي نوري غيرخطي است که در آن دو فوتون به يک فوتون با انرژي دو برابر تبديل مي‌شود، بنابراين در اين فرايند يا فرکانس دو برابر شده يا طول موج نصف مي‌شود. اين فرايند براي اولين بار در سال 1961 کشف شد، زماني که محققان با ليزر داراي طول موج 694 نانومتر روي لاستيک فوکوس کرده‌ بودند که در نهايت پرتوي با طول موج 347 نانومتر منتشر شد.

سطوح ويژه بزرگ الکترودهاي اين پيل‌ها قادرند به سرعت مقادير بزرگي از يون‌ها را بين الکترودها انتقال دهند و اين منجر به زمان شارژ سريع مي‌شود.

امروزه «SHG» از محيط‌ غيرخطي نظير بلورهاي نوري ويژه ايجاد مي‌شوند و از آن در صنعت ليزر استفاده مي‌شود، براي مثال براي توليد پرتو 532 نانومتري از منبع 1064 نانومتري از اين پديده استفاده مي‌شود. اخيرا «نوهامي هالاس» و همکارانش يک ماده نوري جديد براي به کارگيري در اين فرايند توليد کرده‌اند. اين ماده که به صورت «فنجاني شکلي» است از نانوذره دي الکتريک ساخته شده که به‌ روي آن يک لايه نازک از جنس طلا قرار داده شده است. در اين سيستم، پديده رزونانس پلاسمونيک به‌ کارگرفته شده‌اند که در آن الکترون‌هاي لايه رساناي فلز با پرتوهاي نور برهمکنش مي‌دهند.

تيم تحقيقاتي «هالاس» نشان داد که رزونانس اين ساختار قادر است هم به ميدان الکتريکي و هم مغناطيسي نور پاسخ دهد.

پيش از اين، اين گروه تحقيقاتي موفق شده بود چنين مبدل نوري را براي پرتو فرابنفش توليد کند که در آن با استفاده از نانوفنجان، رزونانس پلاسمون مغناطيسي را تنظيم کرده و ليزري با طول موج ورودي 800 نانومتر را به پرتوي ديگر با طول موج 400 نانومتر تبديل کردند. آنها دريافته بودند که با چرخاندن نانوذره نسبت به پرتو ورودي، مي‌توان شدت سيگنال پرتو 400 نانومتري را افزايش دهند. نتايج کار آنها نشان داد که اگر زاويه ميان نور ورودي و محور تقارن نانوفنجان افزايش يابد، شدت پرتو توليدشده نيز افزايش مي‌يابد. ( رجوع به تصوير)

نتايج اين تحقيق در نشريه «Nano Letters» به چاپ رسيده است.


نویسنده :P. Jabbarzadeh|بیوتکنولوژی و نانوتکنولوژی | ارسال نظر: 0 | ارسال به یک دوست  نسخه مناسب برای چاپ

افزايش عمر موش‌ها با تزريق سلولهاي بنيادي


جام جم آنلاين: پژوهشگران آمریکایی نشان دادند که تزریق سلولهای بنیادی به موشها همانند یک اکسیر حیات می تواند عمر این مدلهای آزمایشگاهی را حداکثر سه برابر کند.

محققان كالج پزشکی پیتسبورگ به خون گروهی از موشهای متاثر از یک بیماری که آنها را دچار پیری زودرس می کرد سلولهای بنیادی تزریق و در آنها علایم واضحی از سرزندگی و بهبود پارامترهای حیات را مشاهده کردند.

این سلولهای بنیادی، سلولهای پیشرویی بودند که از ماهیچه موشهای سالم جوان به دست آمده بودند.

در این تحقیقات، موشهایی که تزریق سلولهای بنیادی - پیشرو را دریافت کردند به جای اینکه همانند گروه کنترل بمیرند یک بهبودی واضح را در سلامت خود نشان دادند و دو یا سه برابر بیشتر از پیش بینی ها عمر کردند.

مطالعات پیشین نشان می داد در افراد مسن، پیری اغلب به سبب عملکرد بد سلولهای بنیادی برای مثال در کپی کردن اشتباه DNA و خطا در تمایز است. این خطاهای عملکردی در فرایند پیری اثراتی منفی برجای می گذارند.

این دانشمندان که نتایج یافته های خود را در شماره سوم ژانویه مجله نیچر ارتباطات منتشر کرده اند در این خصوص توضیح دادند: "آزمایشات ما نشان داد موشهایی که پروجریا (پیری کودکی) دارند پس از تزریق سلولهای بنیادی گرفته شده از موشهای جوان و سالم سلامت بیشتری به دست آوردند و عمر طولانی تری کردند. این بدان معنی است که عملکرد بد سلولهای بنیادی یکی از دلایل تغییراتی است که با شروع پیری می بینیم."

این محققان افزودند: "ما می خواستیم ببینیم که آیا می توان این حیوانات را که به سرعت پیر می شوند نجات داد. به همین علت سلولهای بنیادی/ پیشرو را از موشهای جوان و سالم به موشهای 17 روزه مبتلا به پروجریا تزریق کردیم. در کل، موشهای متاثر از این بیماری بین 21 تا 28 روز زندگی می کنند اما حیواناتی که با این روش تحت درمان قرار گرفتند بیشتر زنده ماندند و طول عمر آنها حتی به بیش از 66 روز رسید و زندگی خود را در شرایط سلامت بسیار بهتری ادامه دادند."(مهر)


نویسنده :P. Jabbarzadeh|سرطان و سلول های بنیادی | ارسال نظر: 0 | ارسال به یک دوست  نسخه مناسب برای چاپ


زمان بازسازي صفحه :0.9068 ثانيه, 0.2372 براي هر جستجو .