كشف سلول‌هاي بنيادي در چشم


مجریان این بررسی از موسسه سلول های بنیادی عصبی در بنیاد تحقیقات احیایی در نیویورك می گویند: این یافته ها قابلیت كمك به درمان بیماری های چشمی مانند تحلیل «ماكولا» را دارد و می تواند بیماری های عجیبی را كه درآنها بافت های غیرچشمی در چشم رشد می كند، توضیح دهد.



پژوهشگران امیدوارند در آینده دریابند چگونه این سلول های بنیادی را درون چشم روشن و فعال كنند. این امر به چشم بیمار امكان می دهد تا خود را درمان و ترمیم كند.

این سلول های بنیادی در لایه خاصی از سلول های چشم موسوم به «اپیتلیوم رنگدانه شبكیه» یافت شد كه در زیر شبكیه كه در واقع منطقه حساس به نور در چشم است پنهانند.

«اپیتلیوم رنگدانه شبكیه» (RPE) شبكیه را زنده و فعال نگه می دارد اما در بیماری هایی مانند تحلیل «ماكولا» از كار می افتد و شبكیه می میرد.

پژوهشگران می گویند: سلول های بنیادی در این منطقه منبع با ارزشی از سلول های سیستم عصبی مركزی هستند و می توانند به انواع سلول های مختلف متمایز شوند.

آنها سلول های «RPE» را از چشم اهدا كننده گرفته و در آزمایشگاه رشد دادند.با وجود آنكه این سلول ها در انسان بالغ رشد نمی یابند در محیط آزمایشگاه رشد می كنند.


[ ادامه مطلب ... ]


نویسنده :P. Jabbarzadeh|سرطان و سلول های بنیادی | ارسال نظر: 0 | ارسال به یک دوست  نسخه مناسب برای چاپ

غلبه چاي سبز بر سرطان


جام جم آنلاين: آنتي‌اكسيدان‌ها انواع خاصي از ويتامين‌ها، مواد معدني و آنزيم‌ها هستند كه بدن را در برابر بيماري‌ها و مشكلاتي از قبيل سرطان، بيماري‌هاي قلبي ـ عروقي، آرتروز و آب‌مرواريد محافظت مي‌كند.

اين مواد، سرعت اكسيداسيون چربي‌ها را كاهش مي‌دهند، آن را مهار مي‌كنند يا به تاخير مي‌اندازند ولي كيفيت يك محصول اكسيد شده را بهبود نمي‌بخشند.

آنتي‌اكسيدان‌ها، مواد ارزشمندي هستند كه در مقابل راديكال‌هاي آزاد ـ كه براي سلامتي مضر هستند ـ از بدن محافظت مي‌كنند.

اين مواد، راديكال‌هاي آزاد را قبل از اين‌كه بتوانند سلول‌هاي سالم را مورد حمله قرار دهند و موجب صدمات شوند، خنثي مي‌كنند. اين در حالي است كه بيشتر از 50 بيماري وجود دارد كه راديكال‌هاي آزاد در آنها نقش دارند.

همه سلول‌هاي بدن حاوي اتمي با هسته بار مثبت و الكترون‌هاي با بار منفي به دور آن هستند.



وقتي كه بدن در معرض آلودگي هوا، دود سيگار، مواد شيميايي، آفت‌كش‌ها، الكل، داروها، دودهاي سمي، غذاهاي سرخ شده، چربي‌هاي غيراشباع و... قرار مي‌گيرد، الكترون‌ها مي‌توانند از مدار خود خارج شوند.

در اين حالت، اتمي كه الكترون از دست داده است، ناپايدار مي‌شود و سعي مي‌كند تا از اتم‌هاي نزديك به خود الكترون بگيرد تا جايگزين الكترون ازدست رفته كند و در نتيجه واكنش‌هاي زنجيره‌اي اتفاق مي‌افتند.

راديكال‌هاي آزاد، هريك از اتم‌ها يا مولكول‌هايي هستند كه داراي الكترون جفت‌نشده باشند.

واكنش‌هاي زنجيره‌اي كه توسط الكترون‌هاي جفت نشده انجام مي‌شوند، مي‌توانند راديكال‌هاي آزاد را به جريان خون بفرستند و احتمالا سرطان، بيماري‌هاي قلبي و... را به وجود آورند.

راديكال‌هاي آزاد مي‌توانند در ابتدا به غشاء سلولي سپس به ساختارهاي درون سلولي مانند ميتوكندري و هسته و در انتها به DNA آسيب برسانند و موجب موتاسيون شوند كه همين موضوع مي‌تواند باعث بروز سرطان شود.

غشاء سلولي آسيب‌ديده براحتي به ويروس‌ها اجازه ورود به بدن را مي‌دهد. در جريان خون نيز راديكال‌هاي آزاد به رگ‌هاي خوني آسيب مي‌رسانند.

در نقطه مقابل، آنتي‌اكسيدان‌ها به ترميم آسيب‌هاي وارد شده به بدن توسط اين راديكال‌هاي آزاد به دو روش كمك مي‌كنند.

آنتي‌اكسيدان‌هاي موجود در چاي سبز از مرگ سلولي برنامه‌ريزي ‌شده در سلول ‌هاي سرطاني جلوگيري مي‌كند اما روي سلول ‌هاي عادي تأثيري ندارد و مي‌تواند يك ماده ايده‌آل براي شيمي‌ درماني باشد.


[ ادامه مطلب ... ]


نویسنده :P. Jabbarzadeh|گیاه درمانی | ارسال نظر: 0 | ارسال به یک دوست  نسخه مناسب برای چاپ

با فعال‌سازي ژن اجدادي، مورچه‌هاي ابرسرباز در برابر دشمن به صف مي‌شوند


دانشمندان دانشگاه مك‌گيل كانادا با فعال‌سازي ژن‌هاي قديمي، موفق به خلق مورچه‌هاي ابرسرباز شده‌اند كه از سر و فك بسيار بزرگي برخوردارند.

به گزارش پایگاه زیست شناسی ایران به نقل از سرويس فناوري خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)،‌ دانشمندان بر اين باورند كه اين مورچه‌هاي غول‌پيكر احتمالا يك رجعت ژنتيكي به يكي از اجداد خود در ميليونها سال قبل داشته‌اند.

اين محققان مدعي هستند كه مي‌توانند با افزودن يك هورمون خاص به لاروي مورچه عادي، آن را به يك ابرسرباز تبديل كنند.

مورچه‌هاي ابرسرباز ممكن است بطور طبيعي در حيات وحش وجود داشته باشند؛ اما اين امكان به ندرت پيش مي‌آيد. در بيابانهاي آمريكا و مكزيك، كار اين سربازها، حفاظت از كلوني در برابر حمله مورچه‌هاي ديگر است.

ابرسربازها از سرهاي غول‌پيكر خود براي مسدود كردن دهانه لانه و جلوگيري از ورود و حمله مورچه‌هاي دشمن استفاده مي‌كنند.

دانشمندان طي پژوهشهاي خود كه در مجله ساينس منتشر شده، نشان دادند كه مورچه‌هاي عادي گونه Pheidole morrisi از ابزارهاي ژنتيكي مورد نياز براي تبديل به ابرسرباز برخوردار بوده و تنها به يك فشار هورموني نياز دارند.

به گفته محققان، نتايج اين پژوهش نشان داده كه هدف قرار دادن ابزارهاي توسعه اجدادي مي‌تواند نقش مهمي در تكامل ويژگي‌هاي فيزيكي ايفا كند.


نویسنده :P. Jabbarzadeh|زیست شناسی مولکولی | ارسال نظر: 0 | ارسال به یک دوست  نسخه مناسب برای چاپ

دانشمندان موفق به توليد نخستين ميمون‌هاي تركيبي جهان شدند


دانشمندان دانشگاه علوم و بهداشت اورگان براي اولين بار موفق شده‌اند اولين ميمونهاي كايمراي جهان را به وجود آورند كه كاملا سالم و عادي بوده و از سلولهاي شش ژنوم مجزا تركيب شده‌اند.

به گزارش پایگاه زیست شناسی ایران به نقل از سرويس فناوري خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)،‌ اين دستاورد، اميدها را براي گسترش تحقيقات آينده بر روي حيوانات كايمرا (موجودات تركيبي) كه تاكنون تنها بر روي موشها محدود شده‌ بود، افزايش داده است.

اين پژوهش كه در مجله Cell منتشر شده، از احتمال وجود برخي محدوديت‌ها در كاربرد سلولهاي بنيادي جنيني مهندسي شده خبر داده است.

اين ميمونهاي كايمرا در پي تركيب سلولهاي شش جنين ميمون رزوس و كاشت موفق آنها در يك ميمون مادر بوجود آمده‌اند. راز اين دستاورد، تركيب سلولها از جنين‌هاي در مراحل اوليه بود كه سلوهاي جنيني آنها هنوز در مرحله بنيادي با قابليت تبديل به هرنوع سلول قرار دارند.

روكو و هكس، دو ميمون نر دوقلوي تركيبي اين پژوهش نام خود را از زبان ژاپني و يوناني به معني شش ‌گرفته‌اند، همچنين يك ميمون سوم نيز در اين فرآيند بوجود آمده كه چيمرو نام گرفته است‌.

به گفته دانشمندان، سلول‌ها هيچ گاه در هم متلاقي نشده بلكه در كنار هم به كار پرداخته و بافتها و اندامها را بوجود مي‌آورند.

اين درحاليست كه برخي منتقدان از اين پژوهش انتقاد كرده و دليل آن را تلفات بالاي حيوانات در آزمايشات اين‌چنيني خواندند.




[ ادامه مطلب ... ]


نویسنده :P. Jabbarzadeh|بیوتکنولوژی و نانوتکنولوژی | ارسال نظر: 0 | ارسال به یک دوست  نسخه مناسب برای چاپ

تبديل نور قرمز به آبي با نانوفنجان محققان!


محققان دانشگاه «رايس» در «هوستن» مي‌گويند: موفق به کشف نوع جديدي از مواد شده‌اند که قادر است نور قرمز را به آبي تبديل کند.

به گزارش پایگاه زیست شناسی ایران به نقل از سرويس فناوري خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)،‌ در اين روش، که به «دو برابر کردن فرکانس يا توليد هارمونيک دوم» موسوم است، از نانوساختارهاي پلاسمونيک استفاده شده است که به ‌صورت مصنوعي به شکل «نانوفنجان» سنتز مي‌شوند. «توليد هارمونيک دوم» يکي از مهمترين فرايندهاي نوري غيرخطي است که از دهه 1960 براي توليد منابع نوري جديد مورد استفاده قرار مي‌گيرد.

«توليد هارمونيک دوم» (SHG) يکي از مهمترين فرايندهاي نوري غيرخطي است که در آن دو فوتون به يک فوتون با انرژي دو برابر تبديل مي‌شود، بنابراين در اين فرايند يا فرکانس دو برابر شده يا طول موج نصف مي‌شود. اين فرايند براي اولين بار در سال 1961 کشف شد، زماني که محققان با ليزر داراي طول موج 694 نانومتر روي لاستيک فوکوس کرده‌ بودند که در نهايت پرتوي با طول موج 347 نانومتر منتشر شد.

سطوح ويژه بزرگ الکترودهاي اين پيل‌ها قادرند به سرعت مقادير بزرگي از يون‌ها را بين الکترودها انتقال دهند و اين منجر به زمان شارژ سريع مي‌شود.

امروزه «SHG» از محيط‌ غيرخطي نظير بلورهاي نوري ويژه ايجاد مي‌شوند و از آن در صنعت ليزر استفاده مي‌شود، براي مثال براي توليد پرتو 532 نانومتري از منبع 1064 نانومتري از اين پديده استفاده مي‌شود. اخيرا «نوهامي هالاس» و همکارانش يک ماده نوري جديد براي به کارگيري در اين فرايند توليد کرده‌اند. اين ماده که به صورت «فنجاني شکلي» است از نانوذره دي الکتريک ساخته شده که به‌ روي آن يک لايه نازک از جنس طلا قرار داده شده است. در اين سيستم، پديده رزونانس پلاسمونيک به‌ کارگرفته شده‌اند که در آن الکترون‌هاي لايه رساناي فلز با پرتوهاي نور برهمکنش مي‌دهند.

تيم تحقيقاتي «هالاس» نشان داد که رزونانس اين ساختار قادر است هم به ميدان الکتريکي و هم مغناطيسي نور پاسخ دهد.

پيش از اين، اين گروه تحقيقاتي موفق شده بود چنين مبدل نوري را براي پرتو فرابنفش توليد کند که در آن با استفاده از نانوفنجان، رزونانس پلاسمون مغناطيسي را تنظيم کرده و ليزري با طول موج ورودي 800 نانومتر را به پرتوي ديگر با طول موج 400 نانومتر تبديل کردند. آنها دريافته بودند که با چرخاندن نانوذره نسبت به پرتو ورودي، مي‌توان شدت سيگنال پرتو 400 نانومتري را افزايش دهند. نتايج کار آنها نشان داد که اگر زاويه ميان نور ورودي و محور تقارن نانوفنجان افزايش يابد، شدت پرتو توليدشده نيز افزايش مي‌يابد. ( رجوع به تصوير)

نتايج اين تحقيق در نشريه «Nano Letters» به چاپ رسيده است.


نویسنده :P. Jabbarzadeh|بیوتکنولوژی و نانوتکنولوژی | ارسال نظر: 0 | ارسال به یک دوست  نسخه مناسب برای چاپ

افزايش عمر موش‌ها با تزريق سلولهاي بنيادي


جام جم آنلاين: پژوهشگران آمریکایی نشان دادند که تزریق سلولهای بنیادی به موشها همانند یک اکسیر حیات می تواند عمر این مدلهای آزمایشگاهی را حداکثر سه برابر کند.

محققان كالج پزشکی پیتسبورگ به خون گروهی از موشهای متاثر از یک بیماری که آنها را دچار پیری زودرس می کرد سلولهای بنیادی تزریق و در آنها علایم واضحی از سرزندگی و بهبود پارامترهای حیات را مشاهده کردند.

این سلولهای بنیادی، سلولهای پیشرویی بودند که از ماهیچه موشهای سالم جوان به دست آمده بودند.

در این تحقیقات، موشهایی که تزریق سلولهای بنیادی - پیشرو را دریافت کردند به جای اینکه همانند گروه کنترل بمیرند یک بهبودی واضح را در سلامت خود نشان دادند و دو یا سه برابر بیشتر از پیش بینی ها عمر کردند.

مطالعات پیشین نشان می داد در افراد مسن، پیری اغلب به سبب عملکرد بد سلولهای بنیادی برای مثال در کپی کردن اشتباه DNA و خطا در تمایز است. این خطاهای عملکردی در فرایند پیری اثراتی منفی برجای می گذارند.

این دانشمندان که نتایج یافته های خود را در شماره سوم ژانویه مجله نیچر ارتباطات منتشر کرده اند در این خصوص توضیح دادند: "آزمایشات ما نشان داد موشهایی که پروجریا (پیری کودکی) دارند پس از تزریق سلولهای بنیادی گرفته شده از موشهای جوان و سالم سلامت بیشتری به دست آوردند و عمر طولانی تری کردند. این بدان معنی است که عملکرد بد سلولهای بنیادی یکی از دلایل تغییراتی است که با شروع پیری می بینیم."

این محققان افزودند: "ما می خواستیم ببینیم که آیا می توان این حیوانات را که به سرعت پیر می شوند نجات داد. به همین علت سلولهای بنیادی/ پیشرو را از موشهای جوان و سالم به موشهای 17 روزه مبتلا به پروجریا تزریق کردیم. در کل، موشهای متاثر از این بیماری بین 21 تا 28 روز زندگی می کنند اما حیواناتی که با این روش تحت درمان قرار گرفتند بیشتر زنده ماندند و طول عمر آنها حتی به بیش از 66 روز رسید و زندگی خود را در شرایط سلامت بسیار بهتری ادامه دادند."(مهر)


نویسنده :P. Jabbarzadeh|سرطان و سلول های بنیادی | ارسال نظر: 0 | ارسال به یک دوست  نسخه مناسب برای چاپ

موفقيت دانشمندان در توليد آزمايشگاهي اسپرم موش





تيمي از محققان موفق به دستيابي به پيشرفت بزرگي شده‌اند كه مي‌تواند در آينده نزديك منجر به پرورش اسپرم انساني در آزمايشگاه شود.

به گزارش پایگاه زیست شناسی ایران به نقل از سرويس فناوري خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)،‌ محققان توانسته‌اند با استفاده از چند سلول در آزمايشگاه به پرورش اسپرم موش بپردازند كه مي‌تواند راه اميدي براي مردان نابارور باشد.

اين آزمايش كه براي اولين بار در جهان انجام شده، با استفاده از سلولهاي زايا انجام شده كه مسؤوليت توليد اسپرم را در اندام تناسلي بر عهده دارند.

اين دانشمندان، سلولهاي زايا را درون ماده‌اي موسوم به ژل آگار قرار داده و محيط مشابه درون اندام را براي توليد اسپرم بازسازي كردند.

نتايج اين تحقيق كه به عقيده برخي دانشمندان مي‌تواند درمان ناباروري را با انقلابي روبرو كند، در مجله نيچر منتشر شده است.

اكنون محققان قصد دارند آزمايش‌هاي مربوطه را بر روي انسان آغاز كنند تا بتوانند اسپرم انساني را در خارج از بدن توليد كنند.


نویسنده :P. Jabbarzadeh|بیوتکنولوژی و نانوتکنولوژی | ارسال نظر: 0 | ارسال به یک دوست  نسخه مناسب برای چاپ

دانشمندان موفق به کشف ژن عامل بيماري كشنده «آريتمي» قلب شدند





پژوهشي جديد بر روي موش‌ها نشان داد که عملکرد تغييريافته ژني به نام «TBX3» در توسعه سيستم هدايت قلبي، اختلال به وجود مي‌آورد و باعث بيماري وخيم قلبي به نام «آريتمي» مي‌شود که سرعت يا ريتم قلب را تند، کند و يا بي‌قاعده مي‌کند.

به گزارش پایگاه زیست شناسی ایران و به نقل از سرويس علمي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) منطقه اصفهان، نتايج تحقيق پژوهشگران دانشگاه آمستردام، نيويورک و واشنگتن به سرپرستي دانشگاه «يوتا»، حاکي از آن است که اختلال عملکرد ژن «TBX3» عامل اصلي «آريتمي» است و اين ژن براي توسعه سيستم هدايت قلبي ضروري بوده و باعث عملکرد صحيح اين سيستم مي‌شود.

پژوهشگران طي اين آزمايش دريافتند که کوچکترين تغيير در ساختار ژن «TBX3»، باعث تغيير در ميزان پروتيين «TBX3» خون موش‌ها مي‌شود که اين امر مي‌تواند باعث اختلال در سيگنال‌هاي الکتريکي قلب شود و در نتيجه موش‌ها در دوران جنيني يا در بزرگسالي دچار «آريتمي» کشنده شوند. نکته ديگر در اين آزمايش اين بود که به محض اين‌که ميزان «تي بي» در جنين موش‌ها افزايش مي‌يافت، جنين‌ها به هنگام تولد زنده مي‌ماندند، اما در بزرگسالي دچار «آريتمي» مي‌شدند، يا بر اثر مرگ ناگهاني مي‌مردند.

سيستم هدايت قلبي، سرعت و ريتم ضربان قلب را کنترل مي‌کند که شامل گروهي از سلول‌هاي مخصوص در ديواره قلب است که با فرستادن سيگنال‌هاي الکتريکي از گره سينوسي واقع در دهليز راست به بطن‌ها در قسمت پايين قلب، کار کنترل ضربان قلب را بر عهده دارد.

«آريتمي» تنها مشکلي نيست که به ژن جهش يافته «تي بي» مرتبط است، بلکه اين جهش ژني مسبب بيماري‌هايي از جمله ناهنجاري‌هاي اندام در افراد مبتلا به «سندرم اولنار پستاني»، ناهنجاري‌هاي بدو تولد که شامل ناهنجاري استخوان‌هاي دست و ساعد است و همچنين باعث توسعه نيافتن غدد پستاني و عرق خواهد شد.

به گفته محققان، اين کشف که در مجله «Proceedings of the National Academy of Sciences» منتشر شده است، تاثيرات شاياني در احياي عملکرد بافت قلبي خواهد داشت.

سخنان تکمیلی پایگاه زیست شناسی ایران: پروتئین TBX3 یک فاکتور نسخه برداری در انسان است: T-Box 3 Transcription Factor
این پروتئین از گروه فاکتورهای دارای دامین مشابه T هستند که به DNA متصل می شوند. این پروتئین ها در بیان ژن های تکوینی که مراحل نمو را کنترل می کنند نقش دارند. پیرایش متناوب در این ژن، ایجاد سه ایزوفرم مختلف از پروتئین را می کنند. جهش در این ژن بد شکلی ظاهری را در افراد مبتلا به همراه دارد.


نویسنده :P. Jabbarzadeh|بیماری های ژنتیکی و ژن درمانی | ارسال نظر: 0 | ارسال به یک دوست  نسخه مناسب برای چاپ


زمان بازسازي صفحه :0.8175 ثانيه, 0.0964 براي هر جستجو .