كشف ژن موثر در ساختار صحيح داينئين


به گزارش پایگاه زیست شناسی ایران و به نقل از پايگاه nature genetic آن دسته از بازوهاي خارجي داينئين در مژه هاي اپيتليال تنفسي كه داراي جهش در ژن DNAAF3 ميباشند در مبتلايان به PCD يا بدجنبشي پايه اي مژكي باعث فقدان عملكرد زنشي مژه ها ميگردند.

انواع متعددي از سلولهاي بدن داراي مژه هايي برآمده و مشغول وازنش هستند كه باعث پاك شدن آلودگي ها از ريه ، به گردش درآمدن مايع مغزي نخاعي در سيستم اعصاب مركزي ، هدايت تخمكها در طول لوله هاي فالوپ و هدايت اسپرم ها به سمت تخمكها ميشوند و حتي باعث ارسال پيامهايي به جنين در حال تكامل ميگردند.

يك مورد از هر 15000 تا 30000 مورد از كودكان متولد شده داراي اختلال در عملكرد مژكي هستند و در نتيجه نميتوانند اعمال حياتي خود را بانجام برسانند كه به اين اختلالات PCD گفته ميشود يك گروه بين المللي از محققان به سرپرستي Hannah Mitchison از دانشگاه لندن و ديويد ميچل از پرديس دانشكده پزشكي دانشگاه ايالتي نيويورك ژن جديد DNAAF3 را شناسايي كردند كه به 13 فاكتور ضروري ديگر موثر در عملكرد صحيح مژكي كه پيش از اين كشف شده بود اضافه ميگردد ايشان يافته هاي خود را در nature genetic منتشر كرده اند .

ژن DNAAF3 پروتئين dnaaf3 را كه در مونتاژ صحيح و گرد هم آوري مناسب اجزا داينئين موثر است توليد ميكند تا در مكانيسمي مشابه با آنچه در عضلات بازوي انسان رخ ميدهد انرژي شيميايي به شكل حركتي تبديل گردد.

ژن DNAAF3 در طول تكامل دچار تغييرات بسيار اندكي شده كه اين امر به محققان اجازه ميدهد به مطالعه عملكرد ژن DNAAF3 در Chlamydomonas reinhardtii بپردازند.

ايشان دريافتند كه DNAAF3 فرآيند تشكيل و پايداري ساختمان داينئين همچنين جدا شدن نهايي داينئين از كمپلكس داينئين چاپرون را اداره مينمايد محققان همچنين به بررسي اين ژن در تكوين گونه در دسترس zebrafish كه بطور مشابه با افراد مبتلا به PCDواجد ژن موتانت بود پرداختند
در تجزيه وتحليل ژني خانواده هاي هم خون عرب تبار كه سابقه ازدواجهاي فاميلي متعدد درون قومي در ايشان وجود داشت و خانواده هاي ديگر كه واجد ناهنجاري PCD بودند كه توسط Maha Al Dabbagh از بيمارستان نيروهاي مسلح شاه فهد در جده عربستان انجام شد 3 موتانت فاقدعملكرد ژن DNAAF3 كه اخيرا در يايگاه اطلاعاتي اصلي ژن ثبت نشده بود نيز تشخيص داده شد.

ديويد ميچل ميگويد بدليل اينكه نقص در مرحله مونتاژ و بدست آوردن عملكرد صحيح است نه در هيچيك از پروتئينهاي ساختاري مژكي ، تحقيقات آينده ممكن است منجر به ارايه دارو ها يا روشهاي ژن درماني خاصي گردد كه نيازي به استفاده از عملكرد صحيح ژن DNAAF3 ندارند.

تكوين صحيح ساختار مژكي براي تعدادزيادي از جانداران امري حياتي است اما تا آنجا پيچيده است كه كوچكترين خدشه ميتواند نتايج شديدي داشته باشد محققان ميگويند به احتمال زياد پروتئين هاي ديگري نيز در فرآيند گردهم آيي و باز سرشت شدن داينئين نقش دارند.

Reference


Mitchison, H. et al. Mutations in axonemal dynein assembly factor DNAAF3 cause primary ciliary dyskinesia. Nature Genetics (2012) doi:10.1038/ng.1106


ترجمه : ثارالله صلاحي

[ارسال شده توسط sary]


نویسنده :P. Jabbarzadeh|زیست شناسی مولکولی | ارسال نظر: 0 | ارسال به یک دوست  نسخه مناسب برای چاپ

جداسازی سلول های بنیادی از بافت کلیه


پژوهشگران دانشگاه علوم پزشکی تهران موفق به جداسازی سلول بنیادی با مارکر ویژه از بافت کلیه شدند.

به گزارش مهر ، دکتر عباسی مجری طرح با اعلام این خبر ، افزود: در این پژوهش که با مشارکت گروهی از اساتید و دانشجویان طراحی شد از بافت کلیه افرادی که مبتلا به کانسر (سرطان) کلیه از نوع کارسینوم سلول کلیوی (RCC) بودند و ‌باید تحت عمل نفرکتومی (خارج شدن کلیه) قرار می گرفتند، استفاده شد.

وی افزود: این کلیه های سرطانی دارای بافت زنده سالم نیز بود و به همین دلیل تیم پژوهشی با طی مراحل قانونی و جلب رضایت بیماران و طی مراحل اخلاقی، بخش کوچکی از پاپیلای این کلیه ها را برداشت و سلول بنیادی در این بافتها را مورد جستجو قرار داد و پس از مدتی سلول بنیادی در این بافتها دیده شد.

عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران اضافه کرد: این سلولها کشت داده شد و به موش تزریق شد و پس از آن دیده شد که این سلولهای بنیادی قابلیت ساختن توبولهای کلیوی، استخوان و بعضی بافتهای دیگر را دارد و در واقع ویژگی های سلول بنیادی را داشت.

وی یادآور شد: پس از آن این سوال مطرح شد که ممکن است این سلولهای بنیادی از خون به داخل بافت کلیه آمده باشند و برای پاسخ به این سوال مارکرهای آنتی ژنتیک این سلولها مورد مطالعه قرار گرفت و مشخص شد این مارکرها با مارکرهای سطح سلولهای بنیادی خون متفاوت است و مشخص شد که از منشاء خونی نیست.

عباسی گفت: سوال بعدی این بود که خوب چه تضمینی هست که این سلول بنیادی مربوط به خود بافت کلیه باشد و جزو سلولهای سازنده بخشی از بافتهای کلیه باشد و برای پاسخ به این سوال بررسی های مختلفی صورت گرفت و شاخصهای آنتی ژنتیک بافت کلیه فرد بالغ در این سلولها دیده شد که آن را از سلولهای بنیادی جنینی متمایز می کند.

وی خاطرنشان کرد: پس از این بررسی ها به این نتیجه رسیدیم که سلول بنیادی جدا شده از منشاء هماتولوژیک نبوده و سلول بنیادی است که قابلیت ساخت بخشی از سلولهای کلیوی را داراست.

عضوگروه نفرولوژی بیمارستان امام خمینی (ره) تأکید کرد: دستیابی به این دستاورد مهم است اما تا ساخت کلیه فاصله جدی وجود دارد و در این مرحله تنها می توان به دستاوردهای پژوهشی و نه درمانی امیدوار بود و تنها می ‌توان امیدوار بود که جدا سازی این سلولها ما را در جهت شناخت مبانی بیماری شناسی بعضی بیماریها کمک کند.

وی خاطرنشان کرد: این بافت کلیوی بافتی پیچیده است که ممکن است با تکامل چندین سلول بنیادی در مسیرهای مختلف بوجود آمده باشد و لذا دستیابی به ساخت کلیه در این مرحله از پروژه مد نظر نیست.

این پژوهش با مشارکت گروهی از اساتید دانشگاه علوم پزشکی تهران از جمله دکتر آیتی رئیس بخش ارولوژی، دکتر امامی رضوی رئیس دانشکده پزشکی و دکتر خوش زبان مسئول بانک فرآورده های پیوندی، زاهد دانشجوی پزشکی ، حیدری کارشناس ارشد بیولوژی سلولی و دکتر عباسی در پروژه ای به صورت پایان نامه دکتری برای دستیابی به سلول بنیادی بافت کلیه طراحی شد.

http://www.sinaps.ir/post/141
[ارسال شده توسط crick]


نویسنده :P. Jabbarzadeh|سرطان و سلول های بنیادی | ارسال نظر: 0 | ارسال به یک دوست  نسخه مناسب برای چاپ

ابداع داروی ترکیبی ضد سرطان توسط یک محقق ایرانی


محقق ایرانی دانشگاه "سیتی کالج" نیویورک دو شکل جدید از آسپیرین را برای ایجاد ماده ای ترکیبی به کار گرفته است که حاصل آن دارویی با قدرت بیشتر کنترل تعدادی از سرطانها است.

به گزارش پایگاه زیست شناسی ایران و به نقل از خبرگزاری مهر، "خسرو کشفی" استادیار پزشکی، شیمی و فارماکولوژی دانشگاه سیتی کالج گزارش ابداع داروی جدید خود را که به خاطر آزادسازی اکسید نیتریک (NO) و سولفید هیدروژن (H2S) از این دارو NOSH-aspirin نامگذاری کرده، در نشریه ACS منتشر کرده است.

کشفی تاکید می کند که NO و H2S موادی را در بدن فعال می سازند که باعث بروز آرام شدن عروق خونی، کاهش التهاب و دیگر تاثیرات مثبت خواهند شد. دانشمندان پیش از این نیز موفق به ساخت آسپیرین طراحی شده، شده بودند که می توانست برای کاهش عوارض جانبی آسپیرین در ایجاد خونریزی در سیستم گوارشی از خود NO آزاد کند. آسپیرین طراحی شده دیگر با قابلیت آزادسازی H2S برای ایجاد تاثیرات ضد التهابی ابداع شده بود.




از آنجایی که NO و H2S از نظر ارتباط فیزیویوژیکی با یکدیگر برابرند، کشفی پیش از این تاثیرات مثبت این دو گاز را با استفاده از آسپیرینهای طراحی شده نشان داده بود و از این رو به این فکر افتاد که ترکیبی جدید که بتواند هر دوی این ویژگی ها را به بدن انتقال دهد می تواند از تاثیرگذاری بالاتری به نسبت هر یک از این داروها به صورت مجزا داشته باشد.

بر اساس گزارش فیزورگ، این فرضیه کشفی درست از آب درآمد و آزمایشها بر روی داروی هیبریدی جدید نشان داد این دارو میزان رشد سلولهای سرطانی سینه، روده، پانکراس، ریه، پروستات و سرطان خون را متوقف می کند. تاثیر این دارو بر روی متوقف سازی رشد سلولهای سرطانی در بعضی از شرایط 100 هزار بار بیشتر از تاثیر آسپیرین بر روی سلولهای سرطانی بود و در عین حال این دارو هیچ عوارض جانبی برای سلولهای سالم از خود نشان نداد.



نویسنده :P. Jabbarzadeh|سرطان و سلول های بنیادی | ارسال نظر: 3 | ارسال به یک دوست  نسخه مناسب برای چاپ

كشف بيماري مرد يخي پس از 5300 سال


محققان با بررسي ژنتيكي مرد يخي موفق شدند رنگ چشم، گروه خون و بيماري هاي اين مرد باستاني را شناسايي كنند.

به گزارش پایگاه زیست شناسی ایران و به نقل از سرويس علمي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، جسد مرد يخي 5300 ساله معروف به «اوتسي» حدود 20 سال قبل در شرق كوه هاي آلپ كشف شد.

محققان با بررسي هاي ژنتيكي مرد يخي، اطلاعات دقيقي از رنگ چشم، گروه خون و بيماري هاي وي به دست آورده اند و شواهد نشان مي دهد «اوتسي» قديمي ترين نمونه شناخته شده ابتلا به بيماري لايم است.

به گفته دكتر «آلبرت زينك» مدير موسسه تحقيقاتي موميايي ها در آكادمي Bozen ايتاليا، محققان از نمونه استخوان لگن مرد يخي براي بررسي ژنتيكي استفاده كردند و شواهدي از وجود باكتري بورليا (Borrelia burgdorferi) به عنوان عامل ايجاد بيماري لايم كشف كردند. اين بيماري نشانه هايي شبيه آنفلوانزا دارد كه مي تواند منجر به مشكلات قلبي و سيستم عصبي شود.

«استيون شوتسر» ايمونولوژيست دانشگاه پزشكي نيوجرسي تأكيد كرد: اثبات نهايي وجود باكتري بورليا در بدن مرد يخي نيازمند آزمايش‌هاي بيشتري است و در صورت تكميل شدن تحقيقات، «اوتسي» قديمي ترين نمونه ابتلا به اين باكتري در انسان محسوب مي شود.

بيماري لايم نخستين بار در اواسط دهه 70 ميلادي در آمريكا شناسايي شد و نمونه مشابهي از اين بيماري نيز در اوايل قرن بيستم در اروپا شناسايي شد.

بررسي دقيق ژنتيكي مرد يخي همچنين نشان مي دهد، رنگ چشمان «اوتسي» به احتمال زياد قهوه‌يي و گروه خوني وي نيز O بوده و علائمي از مشكلات قلبي و عروقي و عدم تحمل لاكتوز نيز در مرد يخي شناسايي شده است.

در تحقيقات قبلي، ميتوكوندريال DNA مرد يخي براي شناسايي اقوام زنده وي مورد بررسي قرار گرفت كه بي نتيجه بود.

اصالت اجداد مرد يخي به شرق اروپا باز مي گردد و پس از آن در سراسر اين قاره پراكنده شده اند، اما بيشتر در جزيره كورس و منطقه ساردني ايتاليا ساكن بوده اند وهمچنان در برخي مناطق اروپا زندگي مي كنند.

مرد يخي در سن 45 سالگي با وجود ابتلا به بيماريهاي مختلف، احتمالا در جريان يكي درگيري و در اثر برخورد نوك پيكان به شانه چپش جان خود را از دست داده است.
[ارسال شده توسط صفا]



نویسنده :P. Jabbarzadeh|بیولوژی تکامل و ماقبل تاریخ | ارسال نظر: 0 | ارسال به یک دوست  نسخه مناسب برای چاپ

امکان 'بالقوه' تولید نامحدود تخمک برای معالجه ناباروری



محققان می گویند که سلول های بنیادی در رحم ممکن است روزی به درمان ناباروری کمک کند پزشکان در آمریکا می گویند ممکن است روزی موفق شوند با تولید نامحدود تخمک ها به حل مشکل نازایی در زنان کمک کنند.

به گفته پژوهشگران، امکان یافتن سلول هایی بنیادی در زنان بالغ که خود به خود در آزمایشگاه تخمک های جدیلید می کنند وجود دارد.
طبق گزارش مجله "نیچر مدیسین"، آزمایش های بیشتر به روی موش نشان داد که این تخمک ها می توانند بارور شوند.

یک بریتانیایی گفت که این پژوهش "امکانات مهیج" جدیدی را برای بهبود بارداری می گشاید. نظریه جاافتاده از دیرباز این بود که زنان با تمام تخمک های خود متولد می شوند.
اما دکتر جاناتان تیلی از بیمارستان ماساچوست آمریکا می گوید آزمایش جدید که دنباله آزمایش های سال ۲۰۰۴ بر روی موش است، این نظریه را باطل می کند.
گروه او سلول های بنیادی را در تخمدان زنانی که هنوز وارد دوره یائسگی نشده اند پیدا کرده اند که همچنان تخمک تولید می کنند.
این کاربا جستجو برای پروئیتنی به نام "دی دی اکس ۴" انجام شد که منحصر به سطح این نوع سلول های بنیادی است. این به دانشمندان امکان داد سلول های درست را جدا کنند.
وقتی این سلولها در آزمایشگاه کشت شدند، خود به خود تخمک های نارس تولید کردند که به شکل تخمک هستند و مانند یک تخمک عمل می کنند.
زمانی که این سلولها توسط بافت های تخمدان موش احاطه شدند، به یک تخمک کامل تبدیل شدند.
چنین آزمایشی با سلولهای بنیادی موش انجام گرفت و نشان داد که تخمک ها می توانند باردار شوند و جنین تولید کنند.
دکتر تیلی گفت: "هدف اصلی تحقیق اثبات این مساله بود که سلول های بنیادی تولیدکننده تخمک های نارس پیش از یائسگی در تخمدان زنان وجود دارند، که به نظر ما این مطالعه خیلی خوب نشان می دهد."
دکتر تیلی به مجله نیچر گفت: "زمانی که این سلولها در خارج از بدن نگهداری می شوند،
خودشان سلول می سازند و اگر این عمل آنها هدایت شود، در آینده شاید امکان تولید تخمک های انسانی نامحدود به وجود بیاید."
استوارت لاوِری، پزشک زنان و مدیر بخش لقاح مصنوعی بیمارستان همراسمیت می گوید این پژوهشها "بسیار مهم" هستند.
او گفت این سلول ها به طور بالقوه امکان کمک به "دختران جوانی که به خاطر شیمی درمانی با خطر ناباروری مواجه هستند"

[ارسال شده توسط pastor]


نویسنده :P. Jabbarzadeh|سرطان و سلول های بنیادی | ارسال نظر: 0 | ارسال به یک دوست  نسخه مناسب برای چاپ

كشف ژن منتقل شده ازباكتري روده اي به سوسك قهوه


انتقال عوامل ژنتيكي بين باكتري ها كه باعث ايمني سريع آنها نسبت به عوامل ضد ميكروبي است امري معمول است چيزي كه زياد معمول نيست نمونه هايي از انتقال ژني بين حيوانات ، باكتري ها و حشرات است به اين دليل است كه كشف گروهي از محققان درباره گونه اي از سوسك قهوه غافلگير كننده است

به گزارش پایگاه زیست شناسی ایران به نقل ازnational academy of science منتشر شده است توضيح داده شده اين حشره توانايي ترشح پروتئيني كه به موجود توانايي جذب قند موجود در دانه هاي قهوه را ميدهد از باكتري اي كه در روده اش زندگي ميكند بدست آورده است.

انتقال ژن بين گونه ها horizontal gene transfer ( انتقال افقي ) يا HGT تا كنون بعنوان پديده اي خيلي نادر در نظر گرفته شده است تنهادر چند سال اخير موجودات ميكروسكوپي كشف شدند كه ژنهاي خود را به گياهان و حتي باكتري ها منتقل كرده بودند اخيرا بعضي انگلها هم كشف شدند كه ژنهاي خود را به انسان منتقل كرده بودند اكنون گروههاي تحقيقاتي مختلفي شواهدي از انتقال ژن باكتري اي كه در روده سوسك قهوه زندگي ميكند به ميزبانش يافته اند اگر چه نحوه آن هنوز يك راز باقي مانده است.

طي آزمايش ژنوم سوسك ژن HhMAN1 كشف شد كه از دو جنبه بسيار قابل توجه بود اول اينكه اين ژن كه باعث ايجاد توانايي توليد آنزيم ماناناز ميشود و براي استفاده از قند موجود در دانه هاي قهوه مفيد است دوم اينكه اين ژن معمولا در حشرات وجود ندارد
محققان دريافتند كه ژن HhMAN 1 در باكتري ها وجود دارد و اين مورد باعث تقويت احتمال انتقال ژن از باكتري به سوسك شد اين گمان با وجود اين توالي ژني در قطعات ژني تراسپوزوني كه توانايي انتقال خود از ژنوم موجودي به موجود ديگر را دارند تقويت شد آخرين مدركي كه اين گمان را تقويت كرد وجود ناحيه اي از ژنوم حشره بود كه تشابه زيادتري با توالي هاي باكتريايي داشت تا با ژنوم حشرات .
همانطور كه اغلب هر چيزي در طبيعت به دليل خاصي اتفاق ميافتد انتقال ژني براي سوسك حفر كننده دانه قهوه با فراهم كردن امكان تخم گزاري و تغذيه مستقيم لارو از كربوهيدرات ذخيره دانه مفيد بوده و مسئول خسارت نيم ميليون دلاري محصول قهوه سالانه ميباشد
منبع : http://www.physorg.com/news/2012-02-gene-gut-bacteria-beetle.html
ترجمه : ثارالله صلاحي

[ارسال شده توسط sary]



نویسنده :P. Jabbarzadeh|جانورشناسی و فیزیولوژی | ارسال نظر: 0 | ارسال به یک دوست  نسخه مناسب برای چاپ

نانوصليب‌ پلاسمونيکي سلول‌هاي سرطان را مي‌کشد


به گزارش پایگاه زیست شناسی ایران دانشمندان در تلاش براي استفاده از نانوذرات پلاسمونيکي در درمان سرطان هستند که بموجب آن انرژي نور بمنظور کشتن سلول‌هاي سرطاني به گرما تبديل مي‌شود. مزيت چنين درمان‌هايي اين است که باعث بروز اثرات جانبي که در شيمي‌درماني وجود دارد، نمي‌شوند.

اکنون مينگ يونگ هان در موسسه A*STAR و همکارانش نانوصليب‌هاي پلاسمونيکي طلايي ساخته‌اند که براي از بين بردن سلول‌هاي سرطاني بسيار مناسب هستند. گروه مذکور سودمندي اين نانوصليب‌ها را با استفاده از آنها در کشتن سلول‌هاي سرطان ريه به نمايش گذاشتند.


تصوير بازسازي شده از يک سطح نانوصليب طلا.
بطور کلي، نانوساختارهاي فلزي (پلاسمونيکي) فرکانس ويژه‌اي دارند که در آن نور الکترون‌هاي نزديک به سطح‌شان را تحريک مي‌کند. حرکت جمعي اين الکترون‌ها – يا تشديد – در اين فلزها منجر به تبديل انرژي نور به گرما مي‌شود. طول‌موجي که در آن تشديد اتفاق مي‌افتد به شکل و اندازه اين نانوساختارها بستگي دارد. در کاربردهاي زيستي، اين طول‌موج بايد در محدوده فروسرخ نزديک تا ميانه باشد، زيران بافت براي اين طول‌موج‌ها شفاف است.

براساس اين ملزومات، اين پژوهشگران تصميم گرفتند که نانوصليب‌هاي طلايي بسازند. با اينحال در سنتزهاي معمولي، طلا معمولا به شکل نانوميله رشد مي‌کند. اين پژوهشگران براي ساخت نانوصليب‌ها، يون‌هاي مسي به محلول اضافه کردند. بکارگيري مقادير کوچک مس باعث دوقلويي شدن ساختار بلوري طلا مي‌شود که منجر به رشد بازوهاي جانبي از وجوه بلور مي‌گردد. هان مي‌گويد: "اين ساختار طلايي متقاطع منحصر بفرد مي‌تواند باعث تحريک چند جهتي براي رسيدن به تشديد پلاسمونيکي قوي در بازه فرکانسي فروسرخ نزديک و ميانه شود. اين کار تا درجه زيادي توان ليزري مورد نياز براي درمان فوتوگرمايي سرطان را در مقايسه با نانوميله‌ها کاهش مي‌دهد."

اين پژوهشگران عملکرد نانوصليب‌هاي طلايي‌شان را با تغيير سطوح آنها و پيونددادن آن با سلول‌هاي سرطان ريه انسان تست کردند. هنگامي که آنها تحت تابش ليزري فروسرخ نزديک با توان‌هاي نستبا متوسط 4/2 W/cm2 به مدت 30 ثانيه قرار گرفتند، تمام سلول‌هاي سرطاني کشته شدند. اکنون اين پژوهشگران مشغول ارائه طرحي براي تست تأثير اين نانوصليب‌هاي طلا روي مدل‌هاي حيواني در آزمايش‌هاي آتي هستند.

کاربردهاي ديگري نيز براي اين نانوصليب‌هاي طلا امکان‌پذير است؛ مانند تصويربرداري فوتوگرمايي، که در آن مقادير کوچک نور به گرماي موضعي تبديل مي‌شود، يا گندزدايي سطوح. هان مي‌گويد: "در حال حاضر، ما در حال مطالعه نانوصليب‌هاي طلا براي تخريب فوتوگرمايي سوپرباگ‌ها (باکتري‌هاي سخت جان) روي زيست‌فيلم‌ها هستيم."

اين پژوهشگران جزئيات نتايج کار تحقيقاتي خود را در مجله‌ي Journal of the American Chemical Society منتشر کرده‌اند.
http://www.physorg.com/news/2011-12-plasmonic-nanocrosses-illuminated-cancer.html
[ارسال شده توسط sary]





نویسنده :P. Jabbarzadeh|سرطان و سلول های بنیادی | ارسال نظر: 0 | ارسال به یک دوست  نسخه مناسب برای چاپ

توليد يک موتور مولکولي با قابليت مسيريابي


گروهي از محققان دانشگاه کيوتو و دانشگاه آکسفورد از DNA براي ساخت يک موتور مولکولي استفاده کرده‌اند که مي‌تواند يک شبکه برنامه‌ريزي شده از مسيرهاي مختلف را که داراي کليدهاي چندگانه است، بپيمايد؛ اين ويژگي امکان حرکت در طول اين سامانه‌هاي ريلي را در موتورهاي مولکولي ايجاد مي‌کند.

اين پژوهشگران از اوريگامي DNA بهره برده‌اند که در آن توالي رشته‌هاي DNA به‌نحوي تنظيم مي‌شود که خود را به شکل ساختارهاي دوبعدي و سه‌بعدي آرايش دهند.

نمايي از يک سنگفرش اوريگامي DNA که حاوي يک شبکه داخلي از مسيرهاي مشخص است. موتور DNA (قرمز) را مي‌توان به‌نحوي برنامه‌ريزي کرد که يک سري از اتصالات را پيموده و به يکي از چهار نقطه انتهايي برسد.

دکتر ماسايوکي اندو از موسسه علوم مواد يکپارچه سلولي (iCeMS) در دانشگاه کيوتو مي‌گويد: «ما نشان داده‌ايم امکان ساخت ابزارهاي نانومقياسي که به‌صورت خودمختار عمل مي‌کنند، وجود دارد؛ به‌علاوه اين ابزارها را به‌نحوي تنظيم نموديم که بر اساس شرايط آغازين مختلف و قابل کنترل، خروجي‌هاي قابل پيش‌بيني ارائه کنند».

انتظار مي‌رود کار اين محققان منجر به ايجاد سامانه‌هاي پيچيده‌تري همچون خطوط توليد مولکولي قابل برنامه‌ريزي و حسگرهاي بسيار پيچيده گردد.جزئيات اين کار در مجله Nature Nanotechnology منتشر شده است.
[ارسال شده توسط sary]



نویسنده :P. Jabbarzadeh|بیوتکنولوژی و نانوتکنولوژی | ارسال نظر: 0 | ارسال به یک دوست  نسخه مناسب برای چاپ


زمان بازسازي صفحه :1.2899 ثانيه, 0.2371 براي هر جستجو .