با فعال‌سازي ژن اجدادي، مورچه‌هاي ابرسرباز در برابر دشمن به صف مي‌شوند


دانشمندان دانشگاه مك‌گيل كانادا با فعال‌سازي ژن‌هاي قديمي، موفق به خلق مورچه‌هاي ابرسرباز شده‌اند كه از سر و فك بسيار بزرگي برخوردارند.

به گزارش پایگاه زیست شناسی ایران به نقل از سرويس فناوري خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)،‌ دانشمندان بر اين باورند كه اين مورچه‌هاي غول‌پيكر احتمالا يك رجعت ژنتيكي به يكي از اجداد خود در ميليونها سال قبل داشته‌اند.

اين محققان مدعي هستند كه مي‌توانند با افزودن يك هورمون خاص به لاروي مورچه عادي، آن را به يك ابرسرباز تبديل كنند.

مورچه‌هاي ابرسرباز ممكن است بطور طبيعي در حيات وحش وجود داشته باشند؛ اما اين امكان به ندرت پيش مي‌آيد. در بيابانهاي آمريكا و مكزيك، كار اين سربازها، حفاظت از كلوني در برابر حمله مورچه‌هاي ديگر است.

ابرسربازها از سرهاي غول‌پيكر خود براي مسدود كردن دهانه لانه و جلوگيري از ورود و حمله مورچه‌هاي دشمن استفاده مي‌كنند.

دانشمندان طي پژوهشهاي خود كه در مجله ساينس منتشر شده، نشان دادند كه مورچه‌هاي عادي گونه Pheidole morrisi از ابزارهاي ژنتيكي مورد نياز براي تبديل به ابرسرباز برخوردار بوده و تنها به يك فشار هورموني نياز دارند.

به گفته محققان، نتايج اين پژوهش نشان داده كه هدف قرار دادن ابزارهاي توسعه اجدادي مي‌تواند نقش مهمي در تكامل ويژگي‌هاي فيزيكي ايفا كند.


نویسنده : P. Jabbarzadeh | زیست شناسی مولکولی | ارسال نظر: 0 | ارسال به یک دوست  نسخه مناسب برای چاپ

دانشمندان موفق به توليد نخستين ميمون‌هاي تركيبي جهان شدند


دانشمندان دانشگاه علوم و بهداشت اورگان براي اولين بار موفق شده‌اند اولين ميمونهاي كايمراي جهان را به وجود آورند كه كاملا سالم و عادي بوده و از سلولهاي شش ژنوم مجزا تركيب شده‌اند.

به گزارش پایگاه زیست شناسی ایران به نقل از سرويس فناوري خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)،‌ اين دستاورد، اميدها را براي گسترش تحقيقات آينده بر روي حيوانات كايمرا (موجودات تركيبي) كه تاكنون تنها بر روي موشها محدود شده‌ بود، افزايش داده است.

اين پژوهش كه در مجله Cell منتشر شده، از احتمال وجود برخي محدوديت‌ها در كاربرد سلولهاي بنيادي جنيني مهندسي شده خبر داده است.

اين ميمونهاي كايمرا در پي تركيب سلولهاي شش جنين ميمون رزوس و كاشت موفق آنها در يك ميمون مادر بوجود آمده‌اند. راز اين دستاورد، تركيب سلولها از جنين‌هاي در مراحل اوليه بود كه سلوهاي جنيني آنها هنوز در مرحله بنيادي با قابليت تبديل به هرنوع سلول قرار دارند.

روكو و هكس، دو ميمون نر دوقلوي تركيبي اين پژوهش نام خود را از زبان ژاپني و يوناني به معني شش ‌گرفته‌اند، همچنين يك ميمون سوم نيز در اين فرآيند بوجود آمده كه چيمرو نام گرفته است‌.

به گفته دانشمندان، سلول‌ها هيچ گاه در هم متلاقي نشده بلكه در كنار هم به كار پرداخته و بافتها و اندامها را بوجود مي‌آورند.

اين درحاليست كه برخي منتقدان از اين پژوهش انتقاد كرده و دليل آن را تلفات بالاي حيوانات در آزمايشات اين‌چنيني خواندند.




[ ادامه مطلب ... ]


نویسنده : P. Jabbarzadeh | بیوتکنولوژی و نانوتکنولوژی | ارسال نظر: 0 | ارسال به یک دوست  نسخه مناسب برای چاپ

تبديل نور قرمز به آبي با نانوفنجان محققان!


محققان دانشگاه «رايس» در «هوستن» مي‌گويند: موفق به کشف نوع جديدي از مواد شده‌اند که قادر است نور قرمز را به آبي تبديل کند.

به گزارش پایگاه زیست شناسی ایران به نقل از سرويس فناوري خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)،‌ در اين روش، که به «دو برابر کردن فرکانس يا توليد هارمونيک دوم» موسوم است، از نانوساختارهاي پلاسمونيک استفاده شده است که به ‌صورت مصنوعي به شکل «نانوفنجان» سنتز مي‌شوند. «توليد هارمونيک دوم» يکي از مهمترين فرايندهاي نوري غيرخطي است که از دهه 1960 براي توليد منابع نوري جديد مورد استفاده قرار مي‌گيرد.

«توليد هارمونيک دوم» (SHG) يکي از مهمترين فرايندهاي نوري غيرخطي است که در آن دو فوتون به يک فوتون با انرژي دو برابر تبديل مي‌شود، بنابراين در اين فرايند يا فرکانس دو برابر شده يا طول موج نصف مي‌شود. اين فرايند براي اولين بار در سال 1961 کشف شد، زماني که محققان با ليزر داراي طول موج 694 نانومتر روي لاستيک فوکوس کرده‌ بودند که در نهايت پرتوي با طول موج 347 نانومتر منتشر شد.

سطوح ويژه بزرگ الکترودهاي اين پيل‌ها قادرند به سرعت مقادير بزرگي از يون‌ها را بين الکترودها انتقال دهند و اين منجر به زمان شارژ سريع مي‌شود.

امروزه «SHG» از محيط‌ غيرخطي نظير بلورهاي نوري ويژه ايجاد مي‌شوند و از آن در صنعت ليزر استفاده مي‌شود، براي مثال براي توليد پرتو 532 نانومتري از منبع 1064 نانومتري از اين پديده استفاده مي‌شود. اخيرا «نوهامي هالاس» و همکارانش يک ماده نوري جديد براي به کارگيري در اين فرايند توليد کرده‌اند. اين ماده که به صورت «فنجاني شکلي» است از نانوذره دي الکتريک ساخته شده که به‌ روي آن يک لايه نازک از جنس طلا قرار داده شده است. در اين سيستم، پديده رزونانس پلاسمونيک به‌ کارگرفته شده‌اند که در آن الکترون‌هاي لايه رساناي فلز با پرتوهاي نور برهمکنش مي‌دهند.

تيم تحقيقاتي «هالاس» نشان داد که رزونانس اين ساختار قادر است هم به ميدان الکتريکي و هم مغناطيسي نور پاسخ دهد.

پيش از اين، اين گروه تحقيقاتي موفق شده بود چنين مبدل نوري را براي پرتو فرابنفش توليد کند که در آن با استفاده از نانوفنجان، رزونانس پلاسمون مغناطيسي را تنظيم کرده و ليزري با طول موج ورودي 800 نانومتر را به پرتوي ديگر با طول موج 400 نانومتر تبديل کردند. آنها دريافته بودند که با چرخاندن نانوذره نسبت به پرتو ورودي، مي‌توان شدت سيگنال پرتو 400 نانومتري را افزايش دهند. نتايج کار آنها نشان داد که اگر زاويه ميان نور ورودي و محور تقارن نانوفنجان افزايش يابد، شدت پرتو توليدشده نيز افزايش مي‌يابد. ( رجوع به تصوير)

نتايج اين تحقيق در نشريه «Nano Letters» به چاپ رسيده است.


نویسنده : P. Jabbarzadeh | بیوتکنولوژی و نانوتکنولوژی | ارسال نظر: 0 | ارسال به یک دوست  نسخه مناسب برای چاپ

افزايش عمر موش‌ها با تزريق سلولهاي بنيادي


جام جم آنلاين: پژوهشگران آمریکایی نشان دادند که تزریق سلولهای بنیادی به موشها همانند یک اکسیر حیات می تواند عمر این مدلهای آزمایشگاهی را حداکثر سه برابر کند.

محققان كالج پزشکی پیتسبورگ به خون گروهی از موشهای متاثر از یک بیماری که آنها را دچار پیری زودرس می کرد سلولهای بنیادی تزریق و در آنها علایم واضحی از سرزندگی و بهبود پارامترهای حیات را مشاهده کردند.

این سلولهای بنیادی، سلولهای پیشرویی بودند که از ماهیچه موشهای سالم جوان به دست آمده بودند.

در این تحقیقات، موشهایی که تزریق سلولهای بنیادی - پیشرو را دریافت کردند به جای اینکه همانند گروه کنترل بمیرند یک بهبودی واضح را در سلامت خود نشان دادند و دو یا سه برابر بیشتر از پیش بینی ها عمر کردند.

مطالعات پیشین نشان می داد در افراد مسن، پیری اغلب به سبب عملکرد بد سلولهای بنیادی برای مثال در کپی کردن اشتباه DNA و خطا در تمایز است. این خطاهای عملکردی در فرایند پیری اثراتی منفی برجای می گذارند.

این دانشمندان که نتایج یافته های خود را در شماره سوم ژانویه مجله نیچر ارتباطات منتشر کرده اند در این خصوص توضیح دادند: "آزمایشات ما نشان داد موشهایی که پروجریا (پیری کودکی) دارند پس از تزریق سلولهای بنیادی گرفته شده از موشهای جوان و سالم سلامت بیشتری به دست آوردند و عمر طولانی تری کردند. این بدان معنی است که عملکرد بد سلولهای بنیادی یکی از دلایل تغییراتی است که با شروع پیری می بینیم."

این محققان افزودند: "ما می خواستیم ببینیم که آیا می توان این حیوانات را که به سرعت پیر می شوند نجات داد. به همین علت سلولهای بنیادی/ پیشرو را از موشهای جوان و سالم به موشهای 17 روزه مبتلا به پروجریا تزریق کردیم. در کل، موشهای متاثر از این بیماری بین 21 تا 28 روز زندگی می کنند اما حیواناتی که با این روش تحت درمان قرار گرفتند بیشتر زنده ماندند و طول عمر آنها حتی به بیش از 66 روز رسید و زندگی خود را در شرایط سلامت بسیار بهتری ادامه دادند."(مهر)


نویسنده : P. Jabbarzadeh | سرطان و سلول های بنیادی | ارسال نظر: 0 | ارسال به یک دوست  نسخه مناسب برای چاپ

موفقيت دانشمندان در توليد آزمايشگاهي اسپرم موش





تيمي از محققان موفق به دستيابي به پيشرفت بزرگي شده‌اند كه مي‌تواند در آينده نزديك منجر به پرورش اسپرم انساني در آزمايشگاه شود.

به گزارش پایگاه زیست شناسی ایران به نقل از سرويس فناوري خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)،‌ محققان توانسته‌اند با استفاده از چند سلول در آزمايشگاه به پرورش اسپرم موش بپردازند كه مي‌تواند راه اميدي براي مردان نابارور باشد.

اين آزمايش كه براي اولين بار در جهان انجام شده، با استفاده از سلولهاي زايا انجام شده كه مسؤوليت توليد اسپرم را در اندام تناسلي بر عهده دارند.

اين دانشمندان، سلولهاي زايا را درون ماده‌اي موسوم به ژل آگار قرار داده و محيط مشابه درون اندام را براي توليد اسپرم بازسازي كردند.

نتايج اين تحقيق كه به عقيده برخي دانشمندان مي‌تواند درمان ناباروري را با انقلابي روبرو كند، در مجله نيچر منتشر شده است.

اكنون محققان قصد دارند آزمايش‌هاي مربوطه را بر روي انسان آغاز كنند تا بتوانند اسپرم انساني را در خارج از بدن توليد كنند.


نویسنده : P. Jabbarzadeh | بیوتکنولوژی و نانوتکنولوژی | ارسال نظر: 0 | ارسال به یک دوست  نسخه مناسب برای چاپ

دانشمندان موفق به کشف ژن عامل بيماري كشنده «آريتمي» قلب شدند





پژوهشي جديد بر روي موش‌ها نشان داد که عملکرد تغييريافته ژني به نام «TBX3» در توسعه سيستم هدايت قلبي، اختلال به وجود مي‌آورد و باعث بيماري وخيم قلبي به نام «آريتمي» مي‌شود که سرعت يا ريتم قلب را تند، کند و يا بي‌قاعده مي‌کند.

به گزارش پایگاه زیست شناسی ایران و به نقل از سرويس علمي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) منطقه اصفهان، نتايج تحقيق پژوهشگران دانشگاه آمستردام، نيويورک و واشنگتن به سرپرستي دانشگاه «يوتا»، حاکي از آن است که اختلال عملکرد ژن «TBX3» عامل اصلي «آريتمي» است و اين ژن براي توسعه سيستم هدايت قلبي ضروري بوده و باعث عملکرد صحيح اين سيستم مي‌شود.

پژوهشگران طي اين آزمايش دريافتند که کوچکترين تغيير در ساختار ژن «TBX3»، باعث تغيير در ميزان پروتيين «TBX3» خون موش‌ها مي‌شود که اين امر مي‌تواند باعث اختلال در سيگنال‌هاي الکتريکي قلب شود و در نتيجه موش‌ها در دوران جنيني يا در بزرگسالي دچار «آريتمي» کشنده شوند. نکته ديگر در اين آزمايش اين بود که به محض اين‌که ميزان «تي بي» در جنين موش‌ها افزايش مي‌يافت، جنين‌ها به هنگام تولد زنده مي‌ماندند، اما در بزرگسالي دچار «آريتمي» مي‌شدند، يا بر اثر مرگ ناگهاني مي‌مردند.

سيستم هدايت قلبي، سرعت و ريتم ضربان قلب را کنترل مي‌کند که شامل گروهي از سلول‌هاي مخصوص در ديواره قلب است که با فرستادن سيگنال‌هاي الکتريکي از گره سينوسي واقع در دهليز راست به بطن‌ها در قسمت پايين قلب، کار کنترل ضربان قلب را بر عهده دارد.

«آريتمي» تنها مشکلي نيست که به ژن جهش يافته «تي بي» مرتبط است، بلکه اين جهش ژني مسبب بيماري‌هايي از جمله ناهنجاري‌هاي اندام در افراد مبتلا به «سندرم اولنار پستاني»، ناهنجاري‌هاي بدو تولد که شامل ناهنجاري استخوان‌هاي دست و ساعد است و همچنين باعث توسعه نيافتن غدد پستاني و عرق خواهد شد.

به گفته محققان، اين کشف که در مجله «Proceedings of the National Academy of Sciences» منتشر شده است، تاثيرات شاياني در احياي عملکرد بافت قلبي خواهد داشت.

سخنان تکمیلی پایگاه زیست شناسی ایران: پروتئین TBX3 یک فاکتور نسخه برداری در انسان است: T-Box 3 Transcription Factor
این پروتئین از گروه فاکتورهای دارای دامین مشابه T هستند که به DNA متصل می شوند. این پروتئین ها در بیان ژن های تکوینی که مراحل نمو را کنترل می کنند نقش دارند. پیرایش متناوب در این ژن، ایجاد سه ایزوفرم مختلف از پروتئین را می کنند. جهش در این ژن بد شکلی ظاهری را در افراد مبتلا به همراه دارد.


نویسنده : P. Jabbarzadeh | بیماری های ژنتیکی و ژن درمانی | ارسال نظر: 0 | ارسال به یک دوست  نسخه مناسب برای چاپ

استفاده از پروتئین حلزون دریایی در درمان سرطان





همولنف موجود در بدن گونه ای از حلزونهای دریایی حاوی پروتئینی است که می توان از آن در ساخت واکسن برای درمان سرطان استفاده کرد.

به گزارش خبرگزاری پایگاه زیست شناسی ایران و به نقل از خبرگزاری مهر، پروتئین هموسیاتین این حلزون دریایی که به "لیمپت قفلی" شهرت دارد، اکسیژن را در خون لیمپت حمل می کند. این پروتئین با نام اختصاری KLH پروتئینی بسیار بزرگ، تقریبا به اندازه یک ویروس بوده و حاوی انواع مختلف اپیتوپها است، بخشی از آنتی ژنهایی که توسط سیستم ایمنی بدن شناخته می شوند. اپی توپها سیستم ایمنی بدن را وادار می کند تا پادتن تولید کند.

زمانی که پزشکان KLH را وارد جریان خون انسان می کنند واکنش شدید ایمنی را دریافت می کنند و از این رو در صورتی که عوامل نوع خاصی از سرطان به این پروتئین وصل شده باشد، سیستم ایمنی بدن برای نابود کردن آنها برانگیخته خواهد شد.

این پروتئین بر خلاف برخی از جایگزینهای ترکیبی غیر سمی هستند و پزشکان از این پروتئین برای ساخت واکسنهایی استفاده می کنند که برای شکستن پایداری بیماری سرطان به کار گرفته می شوند. به گفته محققان بدن انسان سلولهای سرطانی را تحمل می کند زیرا باور دارد این سلولها بخشی از خود بدن هستند اما شکسته شدن این تحمل می تواند درمان بیماری را ساده تر سازد.

بر اساس گزارش پاپ ساینس، در حال حاضر بیش از هزاران نوع واکسن حاوی KLH، دارویی که برای درمان اعتیاد نیز کاربرد خواهد داشت، در حال سپری کردن دوره های آزمایشی خود هستند و در عین حال استفاده از این دارو برای درمان سرطان مثانه در اروپا و آسیا مجاز اعلام شده است.

سخنان تکمیلی پایگاه زیست شناسی ایران: پروتئین Keyhole limpet hemocyanin یا KLH یک پروتئین عظیم الجثه است که از نوع متالوپروتئین ها است و حامل اکسیژن در نرم تن دریایی محسوب می شود.این ترکیب در همولنف موجود در حلزون دریایی با نام علمی Megathura crenulata یافت می شود و این حلزون بومی سواحل کالیفرنیا است.

پروتئین KLH شدیدا گلیکوزیله است و دارای وزن مولکولی حدود 400000 دالتون بوده که بصورت مجمتع با یکدیگر تا 13 میلیون دالتون نیز می رسند. هر Domain در پروتئین دارای دو اتم مس است.

این پروتئین از آنجاییکه شدیدا سیستم ایمنی انسان را فعال می کند، بعنوان پروتئین حامل آنتی بادی در فرایندهای درمانی مورد استفاده قرار می گیرد.


نویسنده : P. Jabbarzadeh | سرطان و سلول های بنیادی | ارسال نظر: 0 | ارسال به یک دوست  نسخه مناسب برای چاپ

کارگاه الکتروفورز ژل دوبعدی پروتئین ها و وسترن بلات




زمان: 29 بهمن لغایت 1 اسفند 1390
مکان: پژوهشگاه رویان


دبیر علمی: دكتر قاسم حسيني سالكده
دبیر اجرایی: علي فتحي

گروه هدف: دارندگان مدارک کارشناسی و بالاتر در رشته های مرتبط
سر فصلها:



[ ادامه مطلب ... ]


نویسنده : P. Jabbarzadeh | همایش ها و کنگره ها | ارسال نظر: 0 | ارسال به یک دوست  نسخه مناسب برای چاپ


زمان بازسازي صفحه :0.7329 ثانيه, 0.0561 براي هر جستجو .