کاش حقیقت داشت!!!




تصور کن برنده یک مسابقه شدی و جایزه ات اینه که بانک هرروز صبح یک حساب برات باز می کنه و توش هشتادوشش هزاروچهارصد دلار پول می گذاره ولی دوتا شرط داره.
یکی اینکه همه پول را باید تا شب خرج کنی، وگرنه هرچی اضافه بیاد ازت پس می گیرند. نمی تونی تقلب کنی و یا اضافهٔ پول را به حساب دیگه ای منتقل کنی.



[ ادامه مطلب ... ]


نویسنده : P. Jabbarzadeh | هوش و روان شناسی | ارسال نظر: 2 | ارسال به یک دوست  نسخه مناسب برای چاپ

وصیتی زیبا از آلبرت انیشتین



روزی فرا خواهد رسید که جسم من آنجا زیر ملحفه سفید پاکیزه ای که از چهار طرفش زیر تشک تخت بیمارستان رفته است، قرار می گیرد و آدم هایی که سخت مشغول زنده ها و مرده ها هستند از کنارم می گذرند. آن لحظه فرا خواهد رسید که دکتر بگوید مغز من از کار افتاده است و به هزار علت دانسته و ندانسته زندگیم به پایان رسیده است.

در چنین روزی، تلاش نکنید به شکل مصنوعی و با استفاده از دستگاه، زندگیم را به من برگردانید و این را بستر مرگ من ندانید. بگذارید آن را بستر زندگی بنامم. بگذارید جسمم به دیگران کمک کند که به حیات خود ادامه دهند . چشمهایم را به انسانی بدهید که هرگز طلوع آفتاب، چهره یک نوزاد و شکوه عشق را در چشم های یک زن ندیده است.

قلبم را به کسی هدیه بدهید که از قلب جز خاطره ی دردهایی پیاپی و آزار دهنده چیزی به یاد ندارد. خونم را به نوجوانی بدهید که او را از تصادف ماشین بیرون کشیده اند و کمکش کنید تا زنده بماند و نوه هایش را ببیند. کلیه هایم را به کسی بدهید که زندگیش به ماشینی بستگی دارد که هر هفته خون او را تصفیه می کند.

استخوان هایم، عضلاتم، تک تک سلول هایم و اعصابم را بردارید و راهی پیدا کنید که آنها را به پاهای یک کودک فلج پیوند بزنید. aهر گوشه از مغز مرا بکاوید، سلول هایم را اگر لازم شد، بردارید و بگذارید به رشد خود ادامه دهند تا به کمک آنها پسرک لالی بتواند با صدای دو رگه فریاد بزند و دخترک ناشنوایی زمزمه باران را روی شیشه اتاقش بشنود.

آنچه را که از من باقی می ماند بسوزانید و خاکسترم را به دست باد بسپارید، تا گلها بشکفند . اگر قرار است چیزی از وجود مرا دفن کنید بگذارید خطاهایم، ضعفهایم و تعصباتم نسبت به همنوعانم دفن شوند. گناهانم را به شیطان و روحم را به خدا بسپارید و اگر گاهی دوست داشتید یادم کنید. عمل خیری انجام دهید، یا به کسی که نیازمند شماست، کلام محبت آمیزی بگویید. اگر آنچه را که گفتم برایم انجام دهید، همیشه زنده خواهم ماند.


ارسال: آقای هادی سهامی


نویسنده : P. Jabbarzadeh | هوش و روان شناسی | ارسال نظر: 0 | ارسال به یک دوست  نسخه مناسب برای چاپ

موفقیت یعنی ادامه دادن به ادامه دادن


همه می‌خواهند بدانند موفقیت چیست. اما یکی از بهترین راه‌ها برای این‌که بدانیم چیزی چیست، این است که بدانیم چه نیست.
موفقیت به معنی مشکل نداشتن نیست. ما انسانیم و همه مشکلاتی داریم. همه آدم‌های موفق هم مشکلاتی دارند و گاه مشکلات بسیار بزرگی دارند. مهم طرز برخورد با مشکلات و نگرش درست نسبت به آنهاست. ما قرار نیست بی‌مشکل باشیم. مشکلات و چالش‌های زندگی، فرصت‌های رشد هستند. انسان‌های موفق آنهایی هستند که از "فرصت" مشکلات بهترین استفاده را می‌کنند.

موفقیت به معنی بیمار نشدن نیست. بیماری‌ها و ناتوانی‌های جسمی نیز مثل بقیه مشکلات زندگی، می‌توانند فرصت‌های رشد باشند. همه ما انسان‌ها گاهی بیمار می‌شویم و حتی ممکن است با بیماری و محدودیت و ناتوانی جسمی به دنیا بیاییم. انسان‌های موفق آنهایی هستند که این محدودیت‌ها را در هم می‌شکنند و با نیروی شدید ناشی از تمرکز روی آن‌چه می‌خواهند پیش می‌روند.

موفقیت به معنی بی‌غم بودن نیست. همه ما گاهی دلتنگ و غصه‌دار می‌شویم و هوای دلمان گرفته و ابری می‌شود. ما انسان هستیم و در طول زندگیمان انواع عواطف را تجربه می‌کنیم. هیچ‌کس نمی‌تواند بی‌وقفه شاد باشد. آدم‌های موفق هم گریه می‌کنند و گاهی خیلی گریه می‌کنند. اما آنها همیشه تصویر بزرگ‌تر را پیش چشم دارند و در سخت‌ترین شرایط و در اوج اندوه و غم نیز ناامید نمی‌شوند.

موفقیت به معنی شکست نخوردن نیست. همه ما هر از گاه شکست می‌خوریم. در واقع هر کس موفقیت‌های بیشتر و بزرگ‌تری کسب کرده، شکست‌های بزرگ‌تری هم خورده است. مثال ادیسون و صدها بار تلاش نافرجامش برای اختراع لامپ را دیگر همه از حفظ هستیم.


[ ادامه مطلب ... ]


نویسنده : P. Jabbarzadeh | هوش و روان شناسی | ارسال نظر: 0 | ارسال به یک دوست  نسخه مناسب برای چاپ

روز مادران عزیز مبارک




روز مادر بر کلیه مادران عزیز زحمتکش و مادران آینده مبارک

در تمام زندگی ام مادرم تنها دلیل بودنم بود.
مادر عزیزم روز زن بهانه ای است برای تشکر از شما و من خیلی دوستتون دارم.

پرهام


نویسنده : P. Jabbarzadeh | اطلاعیه ها | ارسال نظر: 1 | ارسال به یک دوست  نسخه مناسب برای چاپ

سلطان دینامیت


حدود صدسال پيش مردي در حال مطالعه روزنامه متوجه شد نام او به اشتباه در ستون ترحيم آورده شده-است. شوكه شد، امّا بعد خواست بفهمد مردم در موردش چه گفته اند. در آگهي ترحيم نوشته شده بود: «مرگ سلطان ديناميت، او تاجر مرگ بود! اين مرد كسي بود كه ديناميت را اختراع كرده بود» و وقتي جمله را دوباره خواند با خود گفت: «آيا اين همان جمله اي است كه قراراست پس از مرگ درمورد من گفته شود؟» همان لحظه تصميم جديدي گرفت و از آن روز به بعد تلاش كرد براي صلح كاركند. سلطان ديناميت همان آلفرد نوبل بود كه امروز با «جوايز بزرگ نوبل» ياد مي شود.


نویسنده : P. Jabbarzadeh | هوش و روان شناسی | ارسال نظر: 0 | ارسال به یک دوست  نسخه مناسب برای چاپ

حیوانات همسایه‌ ما هستند، نه برده ما!


مدیر گروه کلینیکال پاتولوژی واحد علوم و تحقیقات تهران دانشگاه آزاد اسلامی با تاکید بر ضرورت رعایت جنبه های اخلاقی رفتار با حیوانات به بی فایده بودن بسیاری از آزمایش‌ها بر روی حیوانات اشاره و ابراز عقيده كرد كه 92 درصد داروهای آزمایش شده و مؤثر بر روی حیوانات در انسان با شکست مواجه می شود.




به گزارش سرويس پژوهشي ايسنا، دکتر شهاب الدین صافی در دومین نشست تخصصي سالانه«چگونگی رفتار با حیوانات از منظر اخلاق» که در دانشکده تخصصی دامپزشکی این واحد برگزار شد به بررسی خوش رفتاری با حیوانات از دیدگاه علمی و اخلاقی پرداخت و گفت: دامپزشکان باید متولی رعایت حقوق حیوانات باشند و توجه به رعایت این حقوق محور اصلی رشته دامپزشکی قرار گیرد

وی با اظهار اميدواري نسبت به اين كه واحد علوم و تحقیقات تهران به عنوان مدلی از خوش رفتاری با حیوانات در سطح کشور و جهان معرفی شود، افزود: در آموزه های دینی به خصوص دین مبین اسلام به کرات به موضوع محبت به حیوانات اشاره شده است.

صافي با بی فایده دانستن آزمایشات دارویی بر روی حیوانات و تعمیم آن بر روی انسان اظهار کرد: در یک آزمایش صورت گرفته 12 داروی ضد سرطانی که بر روی انسان مثبت بوده است بر روی موش ها آزمایش شد که در 30 مورد از 48 مورد، آن آزمایش ها بر روی حیوانات با شکست روبرو شده است و بالعکس 11 دارو از 28 داروی جدیدی که آزمایشات آن بر روی موش های صحرایی موفق بوده برای انسان سمی تشخیص داده شد .

به گفته وي در تحقیقات صورت گرفته بر روی بیماری ایدز بیش از 50 واکسن برای پیشگیری و 20 واکسن برای درمان این بیماری بر روی حیوانات مثبت بوده ولی روی انسان با شکست مواجه شده است.

صافي در پاسخ به این سوال که با وجود بی فایده بودن بسیاری از آزمایشات بر روی حیوانات، چگونه است که این آزمایشات ادامه دارد؟ افزود: هزینه بر بودن و خطرات بسیار آزمایش بر روی انسان از مهمترین عوامل ادامه چنین آزمایش‌هاي است. سالانه ده ها میلیون حیوان در دنیا در رشته های مختلف علوم پزشکی مورد آزمایش قرار می گیرند که با مضراتی چون آموزش تجاوز به حقوق حیوانات و مجاز و قابل قبول القا کردن کشتن و خشونت حیوانات همراه است.

وی ارتباط خشونت آمیز بین دانشجو و حیوان را برای هر دو طرف مخرب دانست و افزود: برای زیبا جلوه دادن خشونت پژوهشگران از اصطلاحاتی چون آسان کشی، قربانی کردن به خاطر علم، بدون روح و حس بودن حیوان و قرار دادن حیوان در رتبه پایین تری نسبت به انسان استفاده می کنند.

وی تصریح کرد: خوشبختانه امروزه روش های جایگزین به علوم پزشکی معرفی شده است به طوری که همان اطلاعات روش اصلی را در اختیار قرار دهد. مانند استفاده از مانکن ها، نرم افزارها، جسد حیواناتی که به صورت طبیعی مرده اند، شبیه سازها و ...

صافی گفت: آزمایش بر روی حیوانات به دو دسته آموزشی و تحقیقاتی تقسیم می شود که بخش تحقیقاتی آن خود به دو دسته آزمایشگری و پژوهشی تقسیم بندی می شود. اگر آزمایش صورت گرفته بر روی حیوان به نفع خود حیوان باشد، پژوهش و اگر به نفع انسان باشد آزمایشگری محسوب می شود.

وی با بیان این مطلب که پژوهش باید به گونه ای باشد که کمترین آزار و آسیب به حیوان برسد ادامه داد: با استفاده از علوم مختلف ژنتیکی رشته ای برای توسعه داروهای مختلف و کاهش عوارض جانبی این داروها به وجود آمده است که آزمایشات آنها بر روی حیوانات صورت می گیرد.

عضو هيات علمی واحد علوم و تحقیقات با اشاره به این مطلب که امروزه حدود 95 درصد دانشکده های آمریکا استفاده از حیوانات را در آزمایشات خود حذف و مابقی استفاده از روش های اصلی را محدودتر کرده اند، گفت: برای تحقیقات روش جایگزین یک سری شبیه ساز وجود دارد که واکنش انسان به دارو را به خوبی نشان می دهد. همچنین روش های الکترونیکی و مدل های رايانه‌يی شبیه سازی شده، آزمایش هایی را که انتظار می رود طی چندماه به جواب برسند در عرض چند دقیقه انجام می دهند.

وی با بيان این مطلب که حیوانات همسایه های ما هستند، نه برده ما، گفت: جنبه ی اخلاقی رفتار با حیوانات از اهمیت بالایی برخوردار است و این حیوانات هر چند از دیدگاه انسان ها کم ارزش تلقی می شوند ولی انسان حق سوء استفاده از آنها را ندارد. این حق اساسی حیوانات است که زندگی کنند و از زندگی خود لذت ببرند.


نویسنده : P. Jabbarzadeh | جانورشناسی و فیزیولوژی | ارسال نظر: 3 | ارسال به یک دوست  نسخه مناسب برای چاپ

تبدیل بافت فیبروز قلبی بدون استفاده از سلولهای بنیادی به سلولهای قلبی


بافت فیبروز یا بافت جوشگاهی یا همان scar، بافتی است که بعد از حادثه دیدن در قسمتی از بدن تشکیل می شود. دقیقا مثل بافتی که بعد از زخم شدن دستها در محل جوشگاه زخم ایجاد می شود. چنین اتفاقی بعد از حمله قلبی در بافت عضلانی قلب هم می افتد و در آنجا بافت فیبروز (جوشگاهی) به درد نخوری تشکیل می شود که می تواند در فعالیت قلب هم مشکل ایجاد کند.



پیش از این مرسوم بود که برای ترمیم چنین بافتهایی، مقداری سلول بنیادی به داخل ضایعه یا محل مورد نظر تزریق می کردند و نتایج شگفت انگیز آن را می دیدند. دیگر کار به جایی رسیده بود که محققین سرنگ پر از سلولهای بنیادی به دست گرفته بودند و آن را به درون بافتهای مختلف بدن در شرایط متفاوت تزریق می کردند تا ببینند چه اتفاقی می افتد.

اما حالا پژوهشگران دانشگاه دوک در کارولینای شمالی در اقدامی واقعا مبتکرانه با وارد کردن مقداری mRNA به درون سلولهای فیبروبلاست (سلولهای بافت فیبروز یا جوشگاهی) آنها را به سلولهای عضلانی مشابه سلول های عضلانی قلب تبدیل کردند.

این تحقیق هم در محیط آزمایشگاهی و هم در سلولهای زنده، انجام شد و در هر دو حالت موفقیت آمیز بود. استفاده از این روش به جای سلولهای بنیادی (که معمولا از منابع دیگری به غیر از خود بیمار تامین می شدند) بسیاری از مشکلات طبی و اخلاقی استفاده از سلولهای بنیادی را از بین خواهد برد و در عین حال به کسانی که کارآیی قلب آنها بعد از یک حمله قلبی کاهش یافته، نوید یک زندگی بسیار بهتر را خواهد داد.

این پژوهش اکنون به مرحله ای رسیده است که باید بر روی حیوانات بزرگ انجام شود و در صورت موفقیت آمیز بودن آن، نوبت به انسانها خواهد رسید. دانشمندان اظهار امیدواری کرده اند این این روش درمانی در طول یک دهه آینده بتواند به خوبی پیش برود و بعد از تایید مقامات ذیربط، در بیمارستانها قابل استفاده باشد. باید اعتراف کنیم که صبر و حوصله این دانشمندان در اعلام نتایج تحقیقات شان و استفاده از آنها در عرصه درمان برای ما عجیب به نظر می رسد.


[ارسال شده توسط Bioscientist]


نویسنده : P. Jabbarzadeh | زیست شناسی سلولی | ارسال نظر: 0 | ارسال به یک دوست  نسخه مناسب برای چاپ

يادداشت‌هايي درباب روزنامه‌نگاري علمي ـ 3 : شبه علم و علم، دانشمند و دانشمندنما


همان‌طور كه در بخش قبلي اين مجموعه يادداشت‌ها (روزنامه‌هاي 28 فروردين و 4 ارديبهشت 1391)‌ نوشتم، يكي از چالش‌هايي پيش روي روزنامه‌نگاران علمي كه براي رسانه‌هاي عمومي، محتوا توليد مي‌كنند، چگونگي مواجهه با شبه علم است.



علم حوزه فعال و بسيار پرماجرايي است، رويدادهاي فراواني در آن رخ مي‌دهد و بهانه‌هاي زيادي براي نوشتن يا حرف زدن درباره آن وجود دارد و البته در ميان اين بازار اجناس غيرمرغوب و تقلبي نيز فراوان يافت مي‌شود.

نشريات و رسانه‌هايي كه با مخاطب عام سر و كار دارند و به موضوع علم مي‌پردازند، بدون شك در تيررس گروهي از افراد قرار دارند كه آنها را سودازده مي‌ناميم. افرادي كه آگاهانه يا ناآگاهانه از مفاهيم علمي سوء استفاده مي‌كنند و شبه علم را ترويج و در نهايت حرف‌هاي بي‌معني را در پوششي از علم به خورد مخاطب مي‌دهند. به همين دليل اگر شما روزنامه‌نگار علمي در رسانه‌اي بزرگ باشيد بدون اين‌كه لازم باشد به دنبال شبه علم برويد، شبه علم به دنبال شما خواهد آمد و بايد هر بار كه مطلبي را مي‌شنويد آن را با عيار علم بسنجيد تا نكند در دام شيادان بيفتيد.

شبه علم هر اعتقاد، باور يا ادعايي است كه اگرچه در ظاهري علمي پيچيده شده است، اما به دور از روش‌هاي علمي است.

قبل از اين‌كه به بحث شبه علم و سودازدگان علمي بپردازيم يك نكته را بايد يادآوري كرد. شبه علم و علم همسايه ديوار به ديوار هم نيستند در اين بين طبقه‌بندي‌هاي ديگري نيز جاي مي‌گيرند. براي مثال گاه روي مفهومي كه ظاهر علمي ندارد، به روش علمي بحث و بررسي مي‌شود، در اين حالت شايد آن مفهوم به بدنه رايج علمي راه نيافته باشد، اما از آنجايي كه در بررسي آن روش علمي رعايت شده است شبه علم نيست. زماني صحبت از شبه علم مي‌كنيم كه مفهومي با ظاهر علمي بر پايه روشي علمي بنا نشده باشد.


[ ادامه مطلب ... ]


نویسنده : P. Jabbarzadeh | هوش و روان شناسی | ارسال نظر: 0 | ارسال به یک دوست  نسخه مناسب برای چاپ


زمان بازسازي صفحه :0.7217 ثانيه, 0.0794 براي هر جستجو .