گیرنده های گلوتامات (کانال لیگاندیِ کاتیونی – کانال لیگاندیِ کلسیم)


...

منبع: زیست شناسی سلولی با رویکرد پزشکی ، در دست تالیف توسط: پرهام جبارزاده

گیرنده های گلوتامات به دو نوع تقسیم می شوند:

1) گیرنده های یونوتروپیک و 2) گیرنده های متابوتروپیک


گیرنده یونوتروپیک، کانال های یونیِ لیگاندی هستند، درحالیکه گیرنده های متابوتروپیک، فاقد کانال یونی بوده و مشابه گیرنده های موسکارینیِ استیل کولین، عمل خود را با رهاسازی پیام آورهای ثانویه انجام می دهند.
گیرنده های یونوتروپیک بر حسب ترکیبی که به آنها متصل می شود، خود به سه نوع تقسیم می شوند:

1)AMPA
(آلفا- آمینو-3- هیدروکسی-5- متیل-4- ایزوآلوکسازول پروپانوئیک اسید)

2)کِینات

3)NMDA (اِن-متیل- دِ آسپارتات)

هر سه نوع کانال توسط گلوتامات نیز باز می شوند. همانطور که قبلاً اشاره شد، گلوتامات یک ناقل عصبیِ تحریکی بویژه در مغز است. انتقال سیناپسی سریع توسط گیرنده های AMPA و کِینات انجام می شود. گیرنده های NMDA ، پاسخ سیناپسی آهسته ای را می دهند. گیرنده های NMDA در تکوین مغز، یادگیری، یا حافظه نقش های مهمی ایفا می کنند. لذا می توانیم گیرنده های یونوتروپیک را به دو نوعِ گیرنده های NMDA و گیرنده های غیر NMDA تفکیک کرد.

نکته: فراموش نکنید که ایزومرِ L- گلوتامات بر روی گیرنده های گلوتامات تاثیر دارد.




[ ادامه مطلب ... ]


نویسنده : P. Jabbarzadeh | زیست شناسی سلولی | ارسال نظر: 6 | ارسال به یک دوست  نسخه مناسب برای چاپ

کشف روش جدید تقسیم سلولی بنام کلروکینز




ارسال متن انگلیسی: سارا ملیح، ترجمه و بازسازی خبر: پرهام جبارزاده


به گزارش پایگاه زیست شناسی ایران، محققین دانشگاه ویسکانسین، یک روش جدیدی از تقسیم سلولی را در سلول های انسانی کشف کردند. این روش جدیدی که اینک کلروکینز (Klerokinesis) نامیده شده است، یک روش بازگشت به عقب است و یک نوع دفاع علیه سلول های سرطانی محسوب می شود.




دکتر مارک بورکارد که استادیار دپارتمان خون شناسی دانشگاه ویسکانسین آمریکا است در همایش بیولوژی سلولی در سانفرانسیسکو (دسامبر 2012) یافته های خود را ارائه کرد. وی خاطر نشان می کند در بعضی سلولی ها انسانی که سرطانی شده اند مثل سلول های سرطان پستان، بجای دو دسته کروموزومی، سه یا چهار دسته کروموزومی وجود دارد. این حالت که پلی پلوئیدی نامیده می شود حاصل تقسیم غیر طبیعی در سلول ها است. در سرطان پستان، حدود 14 درصد، و در سرطان لوزالمعده حدود 35 درصد سلول های پلی پلوئیدی هستند.

این گروه که در تلاش یافتن راهی برای درمان سلول های پلی پلوئیدی سرطانی بود، با روش جدید تقسیم سلولی مواجه شدند. در کلروکینز که عدد کروموزومی اصلی یا همان 46 مجددا در سلول ایجاد می شود یک راه بازسازی سلول است. در کلروکینز، سلول بجای اینکه وارد سیتوکینز شود، ساختار خود را به گونه ای به هم میریزد که مجددا می تواند رشد یافته و تقسیم جدیدی را پایه ریزی کند که وضعیت طبیعی سلول ایجاد شود.

زمانیکه دانشمندان جهت مبارزه با سرطان، مانع سیتوکینز شدند، متوجه شدند که در سلول های پلی پلوئیدی سلول ها مجددا عدد کروموزومی را بصورت دیپلوئید نشان دادند. به عبارتی انجام تقسیم غیر طبیعی در انسان اسیب های جدی به همراه دارد و سلول ها دارای ژن هایی هستند که توسط کلروکینز تعداد کروموزوم ها را به وضعیت طبیعی باز می گرداند. قطعا کشف ژن های دخیل در کلروکینز که در سلول های سرطانی از سلول های سالم اولیه به ارث رسیده اند و پافشاری در بیان آنها می تواند به درمان برخی از انواع سرطان کمک کند.


قانون حق نسخه برداری: استفاده از خبر تنها با قرار دادن لینک خبر به پایگاه زیست شناسی ایران مجاز است.


نویسنده : P. Jabbarzadeh | زیست شناسی سلولی | ارسال نظر: 8 | ارسال به یک دوست  نسخه مناسب برای چاپ

تشخیص سریع سرطان سینه با شیوه نوین تصویربرداری


پژوهشگران دانشگاه فناوری ماساچوست (MIT ) و دانشگاه کیس وسترن ریورز (CWRU ) شیوه نوین تشخیصی ارائه کرده‌اند که می‌تواند به پزشکان در تشخیص دقیق سرطان سینه کمک کند.

به گزارش خبرگزاری مهر، با این شیوه پزشک به طور دقیق بین موارد سرطانی و غیر سرطانی تمایز قایل می‌شود.

وجود ذرات رسوب کلسیم می‌تواند نشانه وجود سرطان سینه باشد. با این حال در اکثر موارد تشکیل این رسوب ریز کلسیمی نشانه خوش خیمی بیماری است.

زمانی که رسوب ریز کلسیمی توسط ماموگرافی تشخیص داده می‌شود پزشکان اقدام به نمونه برداری از بافت مشکوک و آزمایش آن برای سرطان می‌کنند.

این در حالی است که در 15 تا 25 درصد موارد پزشکان نمی‌توانند بافت حاوی رسوب کلسیم را بازیابی کنند و در نتیجه تشخیص قطعی صورت نمی‌گیرد. از این رو بیمار مجبور می‌شود تحت فرایندهای جراحی تهاجمی‌تری قرار بگیرد.

در شیوه جدیدی که این پژوهشگران ارائه دادند، از نوع خاص طیف نگار برای تعیین موقعیت رسوب کلسیم در طول نمونه برداری استفاده می‌شود. این شیوه می‌تواند به طور قابل توجهی به تشخیص قطعی منجر شود.

این پژوهشگران دریافتند روش طیف نگاری دارای موفقیت 97 درصدی است.

در بین زنانی که توسط ماموگرافی، وجود رسوب کلسیمی در آنها تشخیص داده می شود، 10 درصد مبتلا به سرطان هستند. از این رو باید نمونه برداری از آنها صورت بگیرد. در طول این فرایند یک رادیولوژیست از سه زاویه مختلف اشعه ایکس را به بافت می‌تاباند تا موقعیت رسوب کلسیم مشخص شود سپس سوزنی را برای برداشتن 5 تا 10 نمونه به بافت وارد می‌کند.

پس از آن یک پاتولوژیست بافت را بررسی می‌کند تا از وجود رسوب کلسیم مطمئن شود اگر رسوبی دیده نشد رادیولوژیست دوباره با اشعه ایکس نمونه برداری می‌کند. این درحالی که تلاش دوم به ندرت موفقیت آمیز است.

محققان MIT و CWRU طی چند سال تحقیق خود، یک شیوه طیف نگاری ابداع کردند که می تواند مانند آنچه که رادیو لوژیست برای نمونه برداری انجام می‌دهد، بافت را طی چند ثانیه بررسی کند و دریابد آیا این بافت حاوی رسوب کلسیم سرطانی هست یا خیر.

نتایج این تحقیقات در نشریه Proceedings of the National Academy of Sciences منشر شده است.


نویسنده : P. Jabbarzadeh | سرطان و سلول های بنیادی | ارسال نظر: 0 | ارسال به یک دوست  نسخه مناسب برای چاپ

سوال 1 - وضعیت سلول های شبکیه چشم از نظر پتانسیل غشاء


دوستان زیست شناس سلولی و مولکولی بیایید از فضای مجازی استفاده بهتری بکنیم.

یک سوال طرح کرده ام پیشنهاد می کنم بررسی کنید و پاسخ سوال را با ذکر دلیل کامنت بگذارید.

لطفا اگر عضو هر شبکه اجتماعی هستید یا وب سایت یا وبلاگی دارید این سوال را به اشتراک بگذارید تا دیگر دوستان نیز نظر خودشون را بفرمایند.

.........

اطلاع دارید پدیده هدایت سیگنال عصبی تحت تاثیر اختلاف پتانسیل غشا است. حال پاسخ این سوال را بدهید: 1 یا 2

.........

دو هفته فرصت هست من بعدا نظر خودم را خواهم داد.




دوستان عزیز راهنمایی: وضعیت دپلاریزه یعنی پتانسیل غشا به سمت مثبت (نسبت به وضعیت استراحت) و وضعیت هاپرپلاریزه یعنی پتانسیل غشا به سمت منفی (نسبت به وضعیت استراحت) . وضعیت استراحت نیز برای سلول های عصبی 90- است. حال در اثر برخورد نور سلول های بینایی چه وضعیتی را پیدا می کنند. باید قدری در مورد وضعیت کانل ها و تبادلات غشایی اطلاعات داشته باشید.


لینک این صفحه برای اشتراک گذاری: لینک را کپی کنید.

لینک صفحه فیس بوک این مسابقه برای اشتراک گذاری


نویسنده : P. Jabbarzadeh | زیست شناسی سلولی | ارسال نظر: 18 | ارسال به یک دوست  نسخه مناسب برای چاپ

کشف یک ژن در ارتباط با کنترل ویروس HIV توسط سیستم ایمنی


دانشمندان ژنی را کشف کرده اند که برای بقای جنین ضروری است و سبب مقاومت در برابر ویروس HIV می شود.
این ژن که Arih2 نامگذاری شده است جهت درمان سل و هپاتیت نیز حیاتی است. این ژن تصمیم می گیرد که یا سیستم ایمنی تکامل یابد و یا جهت جلوگیری از پاسخ التهابی مزمن، عقب نشینی نماید.

چنانچه تصمیم گیری اشتباه باشد، سلول ها توسط سیستم خودایمنی، کشته می شوند.

عقب نشینی سیستم ایمنی سبب می شود، بعنوان مثال ویروس HIV میزبان خود را که لمفوسیت های T یاریگر یا CD4 هستند را نیابد و این امر سبب کاهش عفونت ویروسی شود.


لینک اصلی خبر



نویسنده : P. Jabbarzadeh | زیست شناسی مولکولی | ارسال نظر: 0 | ارسال به یک دوست  نسخه مناسب برای چاپ

توضیحات بیشتر پیرامون تخفیفات فروشگاه ایران بیولوژی


بخش بسته ها بطور کلی تخفیف دارند. محصولاتی که در بخش بسته های کنکوری قرار دارند در ابتدای کار تخفیفات خوبی داده شده اند. اگر هیچکدام مورد نظر شما نبودند سپس می توانید بخش های دیگر مثل کتاب ها ، یا فلش کارت، و یا فیلم ها را مرور کنید.

علاوه بر تخفیفاتی که بر روی بسته ها گذاشته شده اند، کد تخفیف، تخفیف دیگری را بر روی محصولات اضافه می کند که شما در فاکتور خواهید دید. بنابراین کد تخفیف با تخفیفی که بطور معمول در بسته ها لحاظ شده است متفاوت است و مجددا تخفیف در نظر گرفته می شود.

کد تخفیف در بعضی موارد بصورت عمومی ارائه می شود و پس از دریافت تعداد سفارش مشخصی، این کد غیر فعال خواهد شد.

راهنمای خرید ::: ورود به فروشگاه آنلاین


[ ادامه مطلب ... ]


نویسنده : P. Jabbarzadeh | اطلاعیه ها | ارسال نظر: 0 | ارسال به یک دوست  نسخه مناسب برای چاپ

خودخواری یا اتوفاژی (قسمت دوم)


پروتئین های دخیل در اتوفاژی:

تاکنون در مخمر، حداقل 30 ژنِ مربوط به اتوفاژی (Atg) شناسایی شده اند. بسیاری از این ژن ها (ولی نه همۀ آنها) در پستانداران نیز وجود دارند. اتوفاژی بطور کلی به چهار مرحلۀ اصلی تقسیم می شود که این مراحــــل توسط ژن های Atg اجرا می گردند: (1) مرحلۀ القا، (2) مرحلۀ تشکیل وزیکلِ دو غشایی، (3) مرحلۀ اتصال اتوفاگوزوم-لیزوزوم و (4) مرحلۀ هضم

مرحلۀ نخست: القای تشکیلِ حفراتِ دو غشایی- پروتئینی موسوم به کینازِ "هدفِ راپامایسین در پستانداران" یا mTOR تنظیم کنندۀ اصلیِ اتوفاژی است و این مسیر را مهار می کند. در هنگامی که مواد غذایی در سلول بالا است، پروتئینِ mTOR با پروتئین های ULK1، Atg13، و FIP200 متصل شده و پروتئین های ULK1 و Atg13 را هایپرفســــفریله می کند. mTOR زیرواحدِ کاتالیتیکِ کمپلکسی است که mTORC نام دارد. در اثر فسفریلاسیونِ اضافیِ مولکول ها ULK1 و Atg13، گسترشِ غشاءهای اتوفاژی درون سیتوپلاسم مهار می شود. این پروتئین ها بر روی غشاءهای سیتوپلاسمی بویژه شبکۀ اندو پلاسمی و دستگاهِ گلژی قرار دارند.

گرسنگیِ سلول و یا داروهایی نظیرِ راپامایسین تجمعِ پروتئینِ mTOR را با ULK1 مهار می کند. بدین وسیله پروتئــــین های مزبور از طریقِ عملکردِ نامناسبِ mTOR، سطح پایین تری از فسفریلاسیون را خواهند داشت که به این وضعیت هایپوفسفریلاسیون می گوییم. هایپوفسفریلاسیونِ این پروتئین ها سبب القای اتوفـــاژی می شود. ULK1 القا کنندۀ اتوفاژی است که توسط mTOR مهار می شود. تحقیقات نشان داده اند که تراکمِ لیزوزوم ها در سطح سلول با فعالیتِ mTORC1 ارتباط دارد.




[ ادامه مطلب ... ]


نویسنده : P. Jabbarzadeh | زیست شناسی سلولی | ارسال نظر: 1 | ارسال به یک دوست  نسخه مناسب برای چاپ

خودخواری یا اتوفاژی (قسمت اول)


لیزوزوم ها اندامک هایی پویا هستند که محل خود را در سیتوپلاسم تغییر می دهند. از مهم ترین عواملی که بر روی مکان یابیِ لیزوزوم ها تاثیر دارد، اسیدیتۀ (pH) و موادِ غذایی در سیتوپلاسم هستند. زمانی که سیتوپلاسم اسیدی باشد، لیزوزوم ها از مجاورتِ هسته به سطح سلول تغییر مکان میدهند. همچنین اگر سلول در شرایطِ گرسنگی باشد محل لیزوزوم ها در اطراف هسته است.




اتوفاژی از طریقِ حذف اندامک های سلولیِ اضافی و یا آسیب دیده، تنظیم فعالیت ها و ثبات سلول (هومِئوستازی) را سبب می شود. اتوفاژی در هنگامِ تنش های متابولیکی نظیر گرسنگی، به منظورِ تنظیم وضعیت انرژیِ سلول فعال می شود. اکنون دانشمندان به کشفِ مکانیسمِ اتوفاژی و پروتئین های دخیل در آن علاقه زیادی نشان می دهند.

در جستجویی که اینجانب در پایگاه اینترنتی Pubmed انجام دادم فقط در مورد یکی از تنظیم کننده های کلیدیِ این مسیر که به پروتئینِ mTOR مشهور است، تعدادِ 8346 مقاله به ثبت رسیده اند که از این میان تعدادِ 6425 مقاله تاریخ انتشار آنها بین سال های 2007 تا 2012 است. به عبارتی حدودِ 77 درصدِ مقالات پیرامون mTOR در پنج سال گذشته به چاپ رسیده اند.

این امر نشان دهندۀ توجهِ اخیرِ دانشمندان به مقولۀ اتوفاژی است. اگر پروتئین های دیگرِ این مسیر را نیز بررسی کنید نتیجۀ مشابهی را خواهید گرفت. از اینرو، تصمیم گرفته شد اشاره ای نیز به تنظیمِ مسیر اتوفاژی داشته باشم که در حد بضاعتِ کتابِ حاضر خوانندۀ گرامی را با این مسیر که در کتاب های درسی دانشگاهی کمتر بدان توجه شده است، آشنا کنم.


[ ادامه مطلب ... ]


نویسنده : P. Jabbarzadeh | زیست شناسی سلولی | ارسال نظر: 2 | ارسال به یک دوست  نسخه مناسب برای چاپ


زمان بازسازي صفحه :0.9693 ثانيه, 0.4749 براي هر جستجو .